Τούτες τις ώρες της γλυκόπικρης αναμονής, ενόσω εξελίσσεται η Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ
Καθώς εναγώνια περιμένουμε ο λαός να σώσει το λαό για άλλη μια φορά στην ιστορία του εκπαιδευτικού κινήματος
Κάτι βαθιά μέσα μου φωνάζει και τραγουδάει
Επιτέλους να μπουν μπροστά οι ανάγκες μας
Οι ανθρώπινες ανάγκες πάνω από τα κέρδη και τη δικτατορία του κεφαλαίου
Η ζωντανή ανθρώπινη εργασία δεν είναι εκ γενετής μέγγενη, γαλέρα και ξεζούμισμα
Έτσι έχει καταντήσει
Μπορεί, όμως, να γίνει δημιουργία
Αυτή είναι η δική μας ανάγκη, η ανάγκη των μαχόμενων εκπαιδευτικών
Να ανασαίνουμε κιμωλία με το κεφάλι ψηλά χαμογελώντας
Επειδή, λοιπόν, η ανάγκη αυτή εδράζεται στη ζωντανή πραγματικότητα
Επειδή έρχεται να ακουμπήσει και σε άλλων τις ανάγκες
Επειδή σε αυτή τη χώρα δεν έχει πάψει στιγμή να αντηχεί
Ψωμί – Παιδεία - Ελευθερία
Ο αγώνας μας μπορεί να νικήσει
* Όλγα Τσιλιμπάρη, εκπαιδευτικός, Μέλος ΕΛΜΕ Κέρκυρας
