Μια ακόμη επαγγελματική κατηγορία που χτυπήθηκε κι όχι μόνο από τον κορωνοϊό είναι τα φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης καθώς και τα Κέντρα Ξένων γλωσσών.
Γνωστό τοις πάσι ότι οι μαθητές από χρόνια επιλέγουν την φροντιστηριακή εκπαίδευση και εμπιστεύονται στους φροντιστές τους ιδιαίτερα στην εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Το στοίχημα των Πανελληνίων είναι κοινό μυστικό ότι το κερδίζουν κάθε χρόνο τα φροντιστήρια κι όχι τα σχολεία. Δυστυχώς για τους δημόσιους λειτουργούς -χωρίς αυτό να αποτελεί γενίκευση –διότι πάντα υπάρχουν διορισμένοι καθηγητές που σέβονται και το λειτούργημά τους και τους μαθητές τους, αρκετοί δεν προσφέρουν αυτό που μπορούν.
Αρκετοί επιλέγουν παρανομώντας να παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα επ’ αμοιβή στους ίδιους τους πρωινούς μαθητές τους, το απόγευμα και μάλιστα να τους σιγοντάρουν και βαθμολογικά, απέναντι σε όσους δεν τους επιλέγουν!
Μέσα σε αυτό το άρρωστο από δεκαετίες κλίμα, και την εκπαίδευση των εφήβων στην παρανομία, ήρθε να προστεθεί κι η πανδημία, η οποία μας εξανάγκασε να δουλεύουμε εξ αποστάσεως.
Κατά ένα τρόπο αυτό υγειονομικά μπορεί να μειώνει τις επαφές, αλλά αυξάνει την παραοικονομία και επιτρέπει στον καθένα από τον υπολογιστή του να έρχεται σε επαφή με οποιονδήποτε χωρίς κανένα ρίσκο.
Βέβαια πολλοί παρατραβώντας το σκοινί δεν παρανομούν απλά τηλεργαζόμενοι, πότε από το WebEx του σχολείου και πότε από το skype ως ιδιώτες, αλλά γυρνούν και από σπίτι σε σπίτι κάνοντας δια ζώσης μαθήματα, κάτι που δεν θα τολμούσε κανείς επαγγελματίας φροντιστής που σέβεται την δουλειά του.
Γνωστή η ιστορία δημόσιου λειτουργού που κόλλησε κορωνοϊό και το ‘κανε «γαργάρα» , όπως κι οι μαθητές που το κάλυψαν.
Σε όλο αυτό έρχεται το Υπουργείο Υγείας σε συμφωνία με το Υπουργείο Παιδείας να κλείσει τα φροντιστήρια από τον Νοέμβριο και να εξαναγκάσει όλους τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές στην τηλεκπαίδευση.
Πέρα από το οικονομικό κομμάτι της συντριβής του κλάδου, υπάρχει και κάτι που δεν μετριέται σε μονάδες μετρήσιμες κι αυτό δεν είναι άλλο από την απόλυτη σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον δάσκαλο και τον μαθητή που καμία οθόνη δεν μπορεί να υποκαταστήσει.
Υπάρχει το κομμάτι της κοινωνικοποίησης, της κοινωνικότητας της μάθησης της ταύτισης, της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Η μαγεία του ζωντανού μαθήματος στο βωμό της πανδημίας κι οι φροντιστές στην καρμανιόλα της εξαφάνισης από κυβερνητικές επιλογές που για μια ακόμη φορά είναι και αδικαιολόγητες – παρά το υπερόπλο των self test(!) – και καταστροφικές για την ψυχολογία των μαθητών.
Πάρη Ντελκή
Εκπαιδευτικός –Δημοσιογράφος
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
