Η κυβέρνηση της Ν.Δ. με έπαρση και αλαζονεία, επιχειρεί να υλοποιήσει μία συνολικά αντιεκπαιδευτική, αναχρονιστική πολιτική. Μια πολιτική στήριξης των ιδιωτικών συμφερόντων.
Το πρώτο δείγμα αυτής της πολιτικής ήταν η θεσμοθέτηση της περίφημης «ισοτιμίας» των κολεγίων με τα Πανεπιστήμια. Εφαρμόζοντας ένα κόλπο groso, για να ξεπεράσει τις Συνταγματικές επιταγές «μπέρδεψε» τα ακαδημαϊκά προσόντα με τα επαγγελματικά δικαιώματα. «Έκλεισε το μάτι» στα ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα ακόμα και σε ευκαιριακά συμφέροντα, καθώς μέσα σ’ αυτόν τον μεγάλο «κουβά» των κολεγίων συνυπάρχουν: κολέγια συνδεδεμένα με τον α΄ ή β΄ τρόπο με κάποιο Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, αλλά και κολέγια που «λειτουργούν αυτοτελώς», χωρίς καμία δέσμευση.
Προχώρησε δηλαδή σε ανεξέλεγκτη ένταξη των αποφοίτων των κολεγίων στο μελλοντικό εκπαιδευτικό δυναμικό της χώρας.
Πως είναι δυνατόν να ταυτίζονται τα Πανεπιστήμια με τα κολέγια; Είναι δυνατόν από το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να βρεθούν στα σχολεία δάσκαλοι ή καθηγητές απόφοιτοι κολεγίων;
Πολύ σύντομα θα αποδειχθεί το μέγεθος (ίσως είναι κορυφαίο) αυτής της πολιτικής πράξης, να υπονομευθούν δηλαδή τα Πανεπιστημιακά πτυχία αλλά και η ίδια η επιστημονική ταυτότητα των εκπαιδευτικών.
Το δεύτερο δείγμα αφορά την «ζωντανή μετάδοση» του μαθήματος μέσα από την τάξη.
Πρέπει να τονίσουμε κατ’ αρχήν ότι: οι εκπαιδευτικοί στη χώρα μας, χωρίς καμία επιμόρφωση και οποιασδήποτε μορφής υποστήριξη από την πολιτεία, επιμορφώθηκαν μόνοι τους στις διαδικασίες σύγχρονης και ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης, οργάνωσαν ομάδες αλληλοϋποστήριξης και ενημέρωσης μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παραμέρισαν κάποιες σειρήνες που φώναζαν «να αρνηθούμε κάθε προσπάθεια» εκπαίδευσης με ηλεκτρονικά μέσα και στήριξαν τους μαθητές και την δημόσια εκπαίδευση όλη την προηγούμενη δύσκολη περίοδο.
Η κυβέρνηση στη συνέχεια μπέρδεψε συνειδητά και εσκεμμένα τη σύγχρονη τηλεκπαίδευση με την ζωντανή μετάδοση του μαθήματος μέσα από την τάξη. Επιχείρησε να επιβάλει την ζωντανή μετάδοση του μαθήματος μέσω διαδικτύου και ηττήθηκε με παταγώδη τρόπο. Συνάντησε την καθολική αντίδραση της εκπαιδευτικής κοινότητας όχι από συντεχνιακό συμφέρον, αλλά γιατί είναι μια απόφαση – ένα μέτρο όπου συνυπάρχουν: α) σοβαρά ζητήματα προσωπικών δεδομένων, αλλά και β) πρωτίστως ξεκάθαρη αντιπαιδαγωγική λογική και πρακτική.
- Μετατρέπει τις σχολικές αίθουσες σε «στούντιο».
- Διαλύει την προσωπική παιδαγωγική σχέση που χτίζεται μέσα στην τάξη μεταξύ διδάσκοντα και μαθητή.
- Η μαθησιακή διαδικασία χάνει τη φυσικότητά της.
- Εγκλωβίζει τους μαθητές – και μάλιστα αυτούς που υποτίθεται ότι θέλει να βοηθήσει – τους «αδύνατους» μαθητές σε αμέτοχους, σε απλούς δηλαδή παρακολουθητές μιας «διάλεξης» του διδάσκοντα, καθώς προκαλεί αναστολές για ενεργό συμμετοχή τους.
Οι εκπαιδευτικοί με πολύ σωστό κριτήριο απέδειξαν ότι νοιάζονται για τους μαθητές τους. Δεν επιτρέπουν και δεν δέχονται τον ευτελισμό της παιδαγωγικής ελευθερίας και την ωμή παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των μαθητών και των εκπαιδευτικών.
Πρόκειται για μια βαθιά αντιδημοκρατική, αντιεκπαιδευτική, αντιπαιδαγωγική ρύθμιση που καταγράφεται στις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας της εκπαίδευσης.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Συναγερμός ΕΦΕΤ: Ανάκληση σε πασίγνωστη φέτας λόγω Λιστέριας
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
