Alfavita Newsroom Στην προηγούμενη τοποθέτησή μου: Ποιο είναι το πρόβλημα: η επανεκκίνηση του σχολείου και οι εξετάσεις ή τα μηνύματα που δε λάβαμε;, επεχείρησα να θέσω ένα νέο πλαίσιο για την κατανόηση της σημερινής μας κατάστασης.
Να γίνει δηλαδή ορατό ότι όλοι οι Έλληνες, όχι μόνο η σημερινή κυβέρνηση, είχαν συμμετοχή στην επιτυχή διαχείριση της πρώτης φάσης της κρίσης που προκάλεσε η εισβολή του κορωνοϊου στη ζωή μας.
Οι εκπαιδευτικοί δε, έδωσαν και δίνουν όλες τους τις δυνάμεις, σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, για να μην μείνει κανένας μαθητής πίσω αποδεικνύοντας έμπρακτα την άδολη αγάπη τους για όλους τους μαθητές τους και τον ουσιαστικό διαφωτιστικό τους ρόλο. Να αναδείξω επίσης ό,τι σε κρίσιμες αποφάσεις εγκυμονεί ο κίνδυνος «τυφλότητας» σε όλους μας και ιδιαίτερα στις ηγεσίες μας. Η περίπτωση όμως της σημερινής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας υπερβαίνει τα όρια της τυφλότητας και καθίσταται επικίνδυνη. Αντί να αναλύσει την κατάσταση και να προσλάβει τα μηνύματα που εκπέμπονται, έσπευσε καταργώντας κάθε συνταγματικά κατοχυρωμένο πλαίσιο ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων να καταθέσει τη γνωστή τροπολογία.
Χρειάζεται όλη η ελληνική κοινωνία να κατανοήσει ότι εμείς οι εκπαιδευτικοί δεν αντιδρούμε γιατί φοβόμαστε τον όποιο έλεγχο, αλλά γιατί γνωρίζουμε καλά ότι η μαθησιακή διαδικασία είναι μια βαθιά ποιοτική - παιδαγωγική διαδικασία, στην οποία ο εκπαιδευτικός λειτουργεί ταυτόχρονα ως φιλόσοφος, παιδαγωγός και πολιτικός για να διαμορφώσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα που θα επιτρέψει σε όλους τους μαθητές να προσλάβουν με το δικό τους τρόπο το κοινωνικό αγαθό της γνώσης.
Η ατμόσφαιρα αυτή είναι «ιερή» και δεν μπορεί να διαμεσολαβηθεί από οποιοδήποτε άλλο μέσο, για αυτό είναι αναγκαίο να διαφυλαχθεί από όλους μας προς όφελος των μαθητών, προς όφελος δηλαδή, των παιδιών μας και αυριανών υπεύθυνων πολιτών της χώρας μας.
