Η Παιδεία νοσεί. Και το Περιβάλλον νοσεί. Και τα δύο αρμόδια Υπουργεία προβαίνουν σε ριζικές αλλαγές του θεσμικού τους πλαισίου για να «θεραπεύσουν» τους ασθενείς τους. Πλην όμως, χρόνιους! Εν μέσω κορωναϊού και με χαρακτήρα επείγοντος «βάζουν στην εντατική» τους δύο μεγάλους ασθενείς: Παιδεία και Περιβάλλον.
Σε αντίθεση όμως με την υποδειγματική στη χώρα μας διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, η θεραπεία εδώ επιχειρείται «αλλιώς», όχι με τον ορθολογικό τρόπο που επιβάλλεται στη διαχείριση των ζωτικών και θεμελιωδών ζητημάτων που καθορίζουν την ποιότητα της ζωής και την ταυτότητα μιας χώρας, όπως είναι, εκτός της Υγείας, το Περιβάλλον, η Παιδεία, η Εθνική Άμυνα, κλπ.
Η Κυβέρνηση, ορθά και όπως είναι αυτονόητο, στην υγειονομική κρίση απευθύνθηκε και εμπιστεύτηκε τους ειδικούς, τους επιστήμονες υγείας. Συντόνισε τους εμπλεκόμενους φορείς και με πολιτική βούληση, άμεσα και χωρίς χρονοτριβές και γραφειοκρατία, έκανε πράξη και έδωσε νόημα στην έννοια της Πολιτικής. Και τα καταφέραμε!
Το ίδιο λοιπόν πρέπει και θέλουμε να πράξει η Κυβέρνηση και στην κρίση της Παιδείας και στην κρίση του Περιβάλλοντος. Δύο νομοσχέδια που ετοιμάζονται να ψηφιστούν σε χώρο (άδεια Βουλή) και χρόνο (κοινωνικής αποστασιοποίησης) ακατάλληλο, ενώ παράλληλα έχουν δεχτεί από παντού πλήθος αρνητικών κριτικών.
Στην περίπτωση της Παιδείας και του Περιβάλλοντος υπάρχει το πλεονέκτημα της γνώσης του αντικειμένου και της εμπειρίας, καθώς και μιας σχετικής πίστωσης χρόνου. Δεν είναι αχαρτογράφητα νερά. Επίσης οι «ασθενείς» μπορούν να περιμένουν λίγο ακόμα «σε καταστολή», μια και η θεραπεία θα είναι σίγουρη και εγγυημένη αν ενεργήσουμε όπως στην περίπτωση της υγειονομικής κρίσης, συστρατεύοντας τους έγκριτους, πρωτοπόρους, διεθνώς και διαχρονικά διαπρέποντες επιστήμονές μας. Το επιβάλλει τόσο η λογική όσο και η ηθική τάξη των πραγμάτων.
Όλγα Γιαννακογεώργου
Εκπαιδευτικός/Φιλόλογος/ΜSc στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση
Εκπαιδευτικός του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μεσολογγίου
