Προς Δήμο Ελληνικού- Αργυρούπολης:Τα σχολεία θέλουν σχολικούς φύλακες και όχι ιδιωτικές εταιρείες αστυνόμευσης
Νάση Πετριτσοπούλου

Στον δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης ιδιωτική εταιρεία φύλαξης θα αναλάβει να φυλάει τα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία. Η πρόταση της Δημοτικής αρχής εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από το Δημοτικό Συμβούλιο και στη συνέχεια από την Α/θμια Σχολική Επιτροπή, ενώ η δαπάνη υπολογίζεται στις 24.000 € περίπου για διάστημα 10 μηνών.
 Πρόκειται για μια “λύση” στη γνωστή κατεύθυνση της αστυνόμευσης που έρχεται αμέσως μετά την αποτυχημένη απόπειρα του Δημάρχου για  εγκατάσταση καμερών, γεγονός που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από πλευράς της μείζονος Αντιπολίτευσης, δασκάλων και γονιών.
Η επιχειρηματολογία της Δημοτικής Αρχής για την αναγκαιότητα του μέτρου τσουβαλιάζει τα γκράφιτι, τις φθορές και τις κλοπές στον ίδιο σάκο- των βανδαλισμών- και παραβλέπει μια σειρά ηπιότερων μέτρων ασφαλείας, π.χ. τοποθέτηση συναγερμών. Την ίδια στιγμή από τους  23 σχολικούς φύλακες που παρέλαβε έχουν απομείνει με δική της ευθύνη μόλις 8, γεγονός που αν μη τι άλλο έρχεται σε αντίθεση με τη φιλολογία περί έγνοιας για την ασφάλεια των σχολείων.
Προς το παρόν οι ακριβείς όροι της σύμβασης δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Γνωρίζουμε μόνο πως θα υπάρχει περιοδεύον όχημα και θα τοποθετηθεί ένας φύλακας σε «σχολεία αιχμής» καθημερινά από τις 10:00 το βράδυ μέχρι τις 6:00 το πρωί, χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί πόσα και ποια είναι αυτά.
Ας έρθουμε όμως στην ουσία του θέματος. Τα σχολεία είναι ασφαλή, όταν τα φυλάνε αστυνομικοί; Ή μήπως μιλάμε για μια δραστική μεταμόρφωση της έννοιας Σχολείο, μια μεταμόρφωση που παραβλέπει εντελώς τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα και χρωματίζει με όρους ποινικοποίησης και τρομοκρατίας την επίδραση που ασκεί σε υπό διαμόρφωση συνειδήσεις;
Τι είδους αναλογία προκύπτει στην επικοινωνία ανάμεσα σε έναν σεκιουριτά και μια 11χρονη ή έναν 12 χρονο; Σε τι είδους “διάλογο” φανταζόμαστε να εμπλέκονται; Πώς πρόκειται να ενσωματώσουν αυτή την καινούρια πραγματικότητα τα ακόμα μικρότερα παιδιά που θα παρακολουθούν σεκιουριτάδες με αλεξίσφαιρα γιλέκα να διώχνουν άλλα παιδιά κι έφηβους από τον περίβολο του σχολείου στις 10:00 το βράδυ, ώρα παιχνιδιού κι εξόδου για τους καλοκαιρινούς μήνες;
Κι ακόμα πώς φαντάζει στα μάτια μας η εκτενής χρήση μιας τέτοιας προστασίας που αναγκαστικά δε θα αρκεί για την πλήρη αποτροπή της παραβατικότητας (λόγω κόστους), αλλά φτάνει για να εγκαταστήσει μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για την αντιμετώπισή της; Ποιοι τα σπάνε στα σχολεία; Ποιοι μουντζουρώνουν ή ζωγραφίζουν; Είναι το ίδιο ένα σπασμένο παράθυρο από μπάλα με μια σπασμένη μπύρα; Ταυτίζεται μια χαλασμένη βρύση με μια κλοπή;
Και ποιοι είμαστε ακριβώς όσοι-ες  απαιτούμε τον σεβασμό της δημόσιας περιουσίας και τον πληρώνουμε εκχωρώντας τον στους ιδιώτες; Είμαστε ο δήμαρχος και η δημοτική αρχή; Οι γονείς των “καλών” παιδιών; Οι Έλληνες του Τάξις και Ασφάλεια, Θρησκεία κι Οικογένεια; Οι δάσκαλοι μήπως και γενικά οι εκπαιδευτικοί; Ή μήπως είμαστε η γενιά που παραδίδει μια χώρα-αποικία στα νύχια των Ευρωθηρίων; Που ξεπουλάει ό,τι έχει και δεν έχει για έναν σισύφειο αγώνα, αυτόν της αποπληρωμής του χρέους; Τι σεβόμαστε εμείς από όσα βρήκαμε και μας ανήκαν και πώς τα υπερασπιζόμαστε; Μου φαίνεται πως αν μας έκαναν  τα παιδιά τέτοιες ερωτήσεις, δύσκολα θα βρίσκαμε  κάτι για να απαντήσουμε…
Όσοι/ες δουλεύουμε με παιδιά κι εφήβους το γνωρίζουμε πιστεύω πολύ καλά: Με τη φωνή της λογικής, του σεβασμού- πρώτα απ’ όλα του δικού μας- με τη δύναμη των επιχειρημάτων οφείλουμε να καλλιεργούμε  τον σεβασμό στους μαθητές μας. Υπάρχουν όρια και κόκκινες γραμμές; Σαφώς! Αλλά δεν τα επιβάλλουμε με όρους ενηλίκων. Δε φωνάζουμε την αστυνομία, δε βάζουμε χειροπέδες, δεν προσβάλλουμε με οποιονδήποτε τρόπο και δεν εκφοβίζουμε! Τουλάχιστον όχι ακόμα, όπως βλέπουμε να γίνεται στην Αμερική κι αλλού.
Προσπαθούμε να πείσουμε και να δώσουμε ευκαιρίες, γιατί αλλιώς η συμμόρφωση γίνεται υποταγή, η τήρηση των ορίων μετατρέπεται σε υποκρισία, ο κόσμος και η κοινωνία μας γίνονται ακόμα πιο ξένες, αυταρχικές κατασκευές που δε χωράνε την παρόρμηση και το λάθος. Το ξαναλέω: το Σχολείο συγχωρεί κι επανεντάσσει. Ξανά και ξανά, για όσο χρειαστεί. Αλλιώς καταντάει ένα εχθρικό κτίριο.

 

Νάση Πετριτσοπούλου (δασκάλα, εκπρόσωπος της Δημοτικής Συνεργασίας στην Α/θμια Σχολική Επιτροπή του δήμου)

 

 

best of network

σχετικά άρθρα

Θεσσαλονίκη: Παρενέβη εισαγγελέας για τη σβάστικα στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος
Θεσσαλονίκη: Παρενέβη εισαγγελέας για τη σβάστικα στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος
Η βεβήλωση φέρεται να αποδίδεται σε άτομα που συμμετείχαν στην πορεία της περασμένης Παρασκευής για τη Συμφωνία των Πρεσπών
Θεσσαλονίκη: Παρενέβη εισαγγελέας για τη σβάστικα στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος
Μπογδάνος σε Μοσκοβισί: Ο ακροαριστερός τρομοκρατικός βραχίωνας του αγαπημένου σας ΣΥΡΙΖΑ πίσω από την επίθεση στον ΣΚΑΪ
Μπογδάνος σε Μοσκοβισί: Ο ακροαριστερός τρομοκρατικός βραχίωνας του αγαπημένου σας ΣΥΡΙΖΑ πίσω από την επίθεση στον ΣΚΑΪ
Επίθεση μέσω tweet στον Ευρωπαίο Επίτροπο
Μπογδάνος σε Μοσκοβισί: Ο ακροαριστερός τρομοκρατικός βραχίωνας του αγαπημένου σας ΣΥΡΙΖΑ πίσω από την επίθεση στον ΣΚΑΪ