Ανάμεσα στις δεσμεύσεις και τις ρυθμίσεις για το σύνολο της εκπαίδευσης, όπως ψηφίστηκαν πριν από λίγες μέρες στη Βουλή (Μνημόνιο 3), πρωτεύουσα θέση έχουν η αξιολόγηση και η κινητικότητα των εκπαιδευτικών και των δημοσίων υπαλλήλων γενικότερα.
Η νέα «συμφωνία», που έχει γίνει νόμος, αναφέρει ότι «η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων θα συνάδει με το γενικό σύστημα αξιολόγησης της δημόσιας διοίκησης».
Ουσιαστικά, με βάση τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το νέο νομοθετικό πλαίσιο, έχουμε μια επιστροφή στο παρελθόν, σαν μια μηχανή του χρόνου να γυρίζει πίσω τους εκπαιδευτικούς, λίγους μόνο μήνες πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, όταν η εκπαιδευτική κοινότητα βρισκόταν κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της αξιολόγησης με την οποία επιχειρούνταν να δημιουργηθούν «δεξαμενές» κινητικότητας–απόλυσης και να καθηλωθούν μισθολογικά οι εκπαιδευτικοί με βάση τη σύνδεση της αξιολόγησης με το ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο και τις ποσοστώσεις του.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ
