Η πρόσφατη αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ένα ποσοστό της τάξεως του 25% ως όριο παραμονής του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έχει προκαλέσει έντονο πολιτικό κύμα στο εσωτερικό της παράταξης, αναζωπυρώνοντας τα σενάρια των επίδοξων διεκδικητών και εντείνοντας τον βαθύ προβληματισμό στους υποψήφιους βουλευτές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στελεχών, η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύεται ως έμμεση αναγνώριση των δυσκολιών επίτευξης αυτοδυναμίας, γεγονός που θέτει σε άμεσο κίνδυνο την κοινοβουλευτική παρουσία πολλών εν ενεργεία αιρετών.
Μπροστά στο ενδεχόμενο η Νέα Δημοκρατία να κινηθεί σε χαμηλά ποσοστά στις πρώτες κάλπες, τα κομπιουτεράκια έχουν πάρει “φωτιά” σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Ενώ οι υπολογισμοί βασίζονται προσωρινά σε μια συσπείρωση κοντά στα ποσοστά των ευρωεκλογών (28%-29%), το σενάριο κάτω από το 25% αντιμετωπίζεται ως εφιαλτικό, με πολλά στελέχη να εκτιμούν ότι ο πρωθυπουργός έθεσε συνειδητά χαμηλά τον πήχη για να διασφαλίσει περιθώρια υπέρβασης, ενώ παράλληλα αναθερμαίνονται οι εσωκομματικές συζητήσεις για τα φαβορί και τα αουτσάιντερ.
Στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, η μάχη του σταυρού διαγράφεται ιδιαίτερα σκληρή, με τα «σίγουρα χαρτιά» να διατηρούν το προβάδισμα αλλά να απειλούνται από νέα πρόσωπα. Στον Βόρειο και Νότιο Τομέα της Αθήνας, καθώς και στην Α’ Θεσσαλονίκης, η είσοδος νέων υποψηφιοτήτων και η αναμενόμενη μείωση των διαθέσιμων εδρών δημιουργούν ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό τοπίο, όπου έμπειροι υπουργοί και βουλευτές θα δώσουν μάχη οριακής επικράτησης για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους στη Βουλή.
Ιδιαίτερα πιεστική είναι η κατάσταση στις μεσαίες και περιφερειακές τετραεδρικές και πενταεδρικές περιφέρειες, όπου η απώλεια σημαντικού μέρους του εκλογικού μπόνους μετατρέπει τη σταυροδοσία σε ακριβό παιχνίδι επιβίωσης. Σύμφωνα με τα εκλογικά σενάρια, περιφέρειες όπως ο Έβρος, η Καβάλα, τα Τρίκαλα, η Φθιώτιδα, η Κορινθία και η Μεσσηνία κινδυνεύουν να χάσουν έδρες, οδηγώντας κομβικά στελέχη σε ευθείες και δύσκολες μονομαχίες για μια «θέση στον ήλιο» της επόμενης κοινοβουλευτικής περιόδου.
Η χαρτογράφηση αυτή αποκαλύπτει μια δυναμική ρευστότητα στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, όπου η αγωνία για την τελική κατανομή των εδρών συνδυάζεται με τις ευρύτερες πολιτικές ανακατατάξεις ενόψει μιας δύσκολης εκλογικής αναμέτρησης. Οι υποψήφιοι σε όλη την επικράτεια καλούνται πλέον να επανασχεδιάσουν τις στρατηγικές τους, γνωρίζοντας ότι κάθε ψήφος και κάθε σταυρός θα μετρήσουν καθοριστικά σε ένα περιβάλλον αυξημένης πολιτικής αβεβαιότητας.
