Η πολιτική σκηνή παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον τη δυναμική πορεία της ΕΛΑΣ και του Αλέξη Τσίπρα, η οποία, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχει εδραιωθεί τη δεύτερη θέση με ποσοστά γύρω στο 16%-17%. Παρά το γεγονός ότι αυτή η επίδοση εξασφαλίζει την ηγεμονία στον χώρο της Κεντροαριστεράς, απορροφώντας δυνάμεις από τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ και άλλους φορείς, οριακά απέχει από το να αποτελέσει άμεση απειλή για την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας, η οποία κινείται κοντά στο 30%.
Το μεγάλο στοίχημα για το νέο κόμμα είναι πλέον η υπέρβαση του φραγμού του 17% και η διεύρυνση της απήχησής του σε μετριοπαθείς κεντροαριστερούς, αναποφάσιστους και απογοητευμένους ψηφοφόρους. Ωστόσο, ανακύπτουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το εάν πρόκειται για έναν πραγματικά νέο πολιτικό φορέα ή για έναν ανασυσκευασμένο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η έλλειψη ολοκληρωμένων προτάσεων και η απειρία αρκετών στελεχών δημιουργούν εσωτερικές τριβές και αβεβαιότητα γύρω από τη στρατηγική τους.
Ενδεικτικό των δυσκολιών αυτών υπήρξε ο πρόσφατος «εμφύλιος» στην Κεντροαριστερά, με αφορμή τη σύγκρουση για τα οικονομικά ζητήματα και τα δάνεια ανάμεσα στην ΕΛΑΣ και τη Χαριλάου Τρικούπη, γεγονός που ανάγκασε την ηγεσία να χαμηλώσει τους tόνους. Οι δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι εχθρός αλλά ανταγωνιστής επιχείρησαν να αποσυμπιέσουν την κατάσταση, αποκαλύπτοντας ωστόσο τη δυσκολία διαχείρισης μιας ευρείας αντιπολιτευτικής γραμμής χωρίς να υπονομεύονται οι μελλοντικές συνεργασίες.
Το προσεχές διάστημα και ιδιαίτερα οι εμφανίσεις του στη Θεσσαλονίκη στις αρχές Σεπτεμβρίου για την παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος και στη ΔΕΘ θα αποτελέσουν το κρισιμότερο τεστ. Εκεί, η ΕΛΑΣ καλείται να αποδείξει ότι διαθέτει σοβαρό κυβερνητικό σχέδιο και πειστική στελεχιακή ομάδα, προκειμένου να πείσει το εκλογικό σώμα ότι μπορεί όχι απλώς να διατηρήσει τη δεύτερη θέση, αλλά να διεκδικήσει την πρωτιά.
