Τη θέση της για τον όρο «γυναικοκτονία» στη δημόσια σφαίρα εξέφρασε η πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», Μαρία Καρυστιανού.
Όπως είπε μιλώντας στο Mega, η συγκεκριμένη λέξη τείνει να ενισχύει τον διαχωρισμό ανάμεσα στα δύο φύλα, τοποθετώντας παράλληλα τη γυναίκα στην κατηγορία των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας.
«Η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ίδια»
Η Μαρία Καρυστιανού σχολιάζοντας τη φύση της έμφυλης βίας, την απέδωσε σε ένα διαχρονικό και βαθύ κοινωνικό τραύμα, ενώ σχετικά με το νομικό και κοινωνικό σκέλος δήλωσε «από νομικής πλευράς, η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ίδια, είτε μιλάμε για γυναίκα, είτε μιλάμε για άντρα, είτε μιλάμε για παιδιά, είτε μιλάμε για Έλληνες, είτε μιλάμε για ξένους.
Γι' αυτό και οι ανθρωποκτονίες επισύρουν τις μέγιστες των ποινών, χωρίς διάκριση. Το όλο θέμα είναι, εξετάζοντας τη γυναικοκτονία από την κοινωνική πλευρά. Διότι η δολοφονία των γυναικών ως αποτέλεσμα έμφυλης βίας είναι ένα παλιό βαθύ τραύμα της κοινωνίας που έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία»΄.
«Η γυναικοκτονία τονίζει τη διάκριση μεταξύ γυναικών και ανδρών»
Η Μαρία Καρυστιανού ανέπτυξε το σκεπτικό της γύρω από την άποψη ότι η χρήση του όρου αυτού εγκλωβίζει τη γυναίκα στην αντίληψη περί του «αδύναμου φύλου», μια θεώρηση με την οποία η ίδια διαφωνεί ριζικά. Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής της ανέφερε «ως γυναίκα πάντως, θα σας πω, με τον κίνδυνο να δεχθώ επίθεση, ότι ο όρος γυναικοκτονία τονίζει τη διάκριση μεταξύ γυναικών και ανδρών. Και το χειρότερο είναι ότι τοποθετεί τη γυναίκα στις ευάλωτες ομάδες υπό το χαρακτηριστικό του αδύναμου φύλου. Εγώ δεν πιστεύω καθόλου ότι η γυναίκα ανήκει στο αδύναμο φύλο. Ούτε έχει λάβει τη θέση που της αξίζει στην κοινωνία, κάτι που εύχομαι να συμβεί σύντομα.
Επομένως, ορολογίες που μπορεί να διχάσουν ή δράσεις που ενισχύουν τη φυλετική διάκριση θεωρώ ότι λειτουργούν αντίθετα. Αν αναφερόμαστε στη σωματική ρώμη είναι διαφορετικό. Τα θύματα πεθαίνουν όχι γιατί είναι πιο αδύναμα και δεν μπορούν να αμυνθούν. Πεθάνουν γιατί κάποιος θεωρεί ότι τους ανήκει. Είναι εγκλήματα, πάθους, εμμονής. Έχουμε άλλα θέματα».
