Αν νομίζατε ότι για να φτάσει κανείς στο Μαξίμου χρειάζεται πολιτική διαδρομή, κοινωνικούς αγώνες ή έστω μια στοιχειώδη παρουσία στα αγροτικά μπλόκα, ήρθε η πραγματικότητα να σας διαψεύσει.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Νίκος Παρλαντζάς, γνωστός στο πανελλήνιο από τη «Φάρμα», ο οποίος κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να μεταπηδήσει από τα πλάνα του Star στο σαλόνι του Μεγάρου Μαξίμου, συζητώντας με τον πρωθυπουργό ως ένας από τους εκλεκτούς «Πρόθυμους» αγρότες. Στον αγροτικό κόσμο, ωστόσο, το όνομα δεν λέει πολλά.
Κύκλοι των αγροτικών μπλόκων δηλώνουν πως δεν γνωρίζουν αν είναι ενεργός παραγωγός και επισημαίνουν ότι δεν τον έχουν δει ποτέ σε κινητοποιήσεις. Δεν ήταν εκεί όταν έκλειναν δρόμοι, δεν ήταν εκεί όταν έπεφταν πρόστιμα και χημικά. Ήταν αλλού.
Σαν κερασάκι στην τούρτα, παλαιότερες αναρτήσεις του στα social media φέρεται να περιλαμβάνουν τραγούδι υπέρ του δικτάτορα Γιώργου Παπαδόπουλου, δείχνοντας μια τρυφερή νοσταλγία για τη Χούντα. Ένα στοιχείο που γεννά εύλογα ερωτήματα για το ποιοι τελικά αποκτούν πρόσβαση στο πρωθυπουργικό γραφείο.
Η κυβέρνηση δεν συνομιλεί με τον αγροτικό κόσμο. Συνομιλεί με όσους δεν αντιστέκονται, δεν διεκδικούν και δεν ενοχλούν. Με πρόσωπα «βολικά», τηλεοπτικά και πολιτικά ακίνδυνα. Και αυτό δεν είναι απλώς επικοινωνιακό τέχνασμα. Είναι συνειδητή επιλογή.
