Είναι στιγμές που η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δέχεται τόσο βάναυση επίθεση, που ακόμα και οι λέξεις δυσκολεύονται να χωρέσουν τον αποτροπιασμό. Μία τέτοια στιγμή είναι η σημερινή δήλωση της Αφροδίτης Λατινοπούλου, η οποία κατάφερε –για ακόμη μία φορά– να εξευτελίσει τον κοινό νου, την ηθική και κάθε έννοια ανθρωπισμού.
Η Πρόεδρος της αυτοαποκαλούμενης «Φωνής Λογικής» –προσωνύμιο που ακούγεται μόνο ειρωνικά– εμφανίστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή του MEGA για να αποδείξει ότι ο πολιτικός λόγος μπορεί να διολισθήσει επικίνδυνα στο πεδίο της απανθρωπιάς. Με απίστευτη ευκολία και παγερή ρητορεία, σχολίασε τη μαζική σφαγή χιλιάδων παιδιών στη Γάζα λες και είναι απλά "παράπλευρες απώλειες", που… "στενοχωρούν, αλλά κατανοούνται" στο πλαίσιο άμυνας του κράτους-δολοφόνου τοτ Ισράηλ.
Όταν χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι "φωνές" που, αντί να ορθώνουν ανάστημα στην αδικία, αναπαράγουν προπαγάνδα και εξομαλύνουν την ωμή βία, σαν να πρόκειται για αναγκαία στατιστική.
Μιλάμε για γενοκτονία, όχι για… «παρεξήγηση στο φεστιβάλ». Και σε αυτό το μακάβριο σκηνικό, η κυρία Λατινοπούλου επιλέγει να πάρει το μέρος των δραστών, επαναλαμβάνοντας με σχεδόν ρομποτική ψυχρότητα: «Καταδικάζω όταν γίνεται κάτι υπέρμετρα». Πόσο «υπέρμετρη» πρέπει να γίνει η δολοφονία χιλιάδων παιδιών για να την καταδικάσει ξεκάθαρα;
Η μεγαλύτερη προσβολή δεν είναι μόνο προς τα θύματα της γενοκτονίας στη Γάζα, αλλά προς όλους εμάς που εξακολουθούμε να ελπίζουμε πως η δημόσια συζήτηση μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Αν αυτή είναι η «λογική» που προτείνει η κυρία Λατινοπούλου, τότε η κοινωνία έχει κάθε λόγο να την βάλει στο "mute" – οριστικά.
Γιατί το να είσαι "λογικός" δεν σημαίνει να αποδέχεσαι το έγκλημα ως κανονικότητα. Σημαίνει να έχεις το θάρρος να πεις το προφανές: η δολοφονία παιδιών δεν είναι ποτέ άμυνα – είναι φρίκη. Και φρίκη δεν "ισορροπείται" με λόγια-χαλινάρια στην υπηρεσία των ισχυρών.
