Αφιερωμένο στη Χρυσή Αυγή και σε όσους σκέπτονται να την ψηφίσουν
Το ντοκιμαντέρ memory of the camps είναι το υλικό που συγκέντρωσαν Βρετανοί κινηματογραφιστές σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας. Αυτό το υλικό επιμελήθηκε ο Αλφρεντ Χίτσκοκ, ωστόσο η μεταπολεμική πολιτική συγκυρία δεν επέτρεψε την προβολή του. Ενδεχομένως η τρέχουσα πολιτική συγκυρία που χαρακτηρίζεται μεταξύ άλλων και από την αναβίωση της γερμανικής ισχύος, ανέσυρε από τα ερμάρια το εν λόγω ντοκιμαντέρ για να υπενθυμίσει τα εγκλήματα των Γερμανών Ναζί.
Σε κάθε περίπτωση η (ιστορική) μνήμη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, ούτε να γίνεται επίκλησή της ανάλογα με τη συγκυρία. Η μνήμη του παρελθόντος (πρέπει να) είναι οδηγός των βημάτων που μια κοινωνία πραγματοποιεί στο παρόν . Μ αυτόν τον τρόπο η ιστορία γίνεται χρήσιμη για το μέλλον.
Ζώντας τους δύσκολους καιρούς του σήμερα, η ιστορία αποτελεί ασφαλές καταφύγιο στην προσπάθειά μας να αποφύγουμε συμφορές του παρελθόντος. Μια καλή αρχή είναι να κατανοήσουμε τις έννοιες και το βαθύτερο νόημα των λέξεων. Να γνωρίζουμε, για παράδειγμα, τι ακριβώς σημαίνει «ναζισμός» και «φασισμός», τι ακριβώς πρεσβεύουν οι σημερινοί φορείς αυτών των απόψεων, τι και μέχρι ποιο σημείο μπορούν να φτάσουν προκειμένου να τις επιβάλλουν.
ΥΓ: ο διάλογος με τον φασισμό προφανώς είναι εκ προοιμίου αδύνατος, καθώς η φασιστική ιδεολογία είναι μια αντίληψη επιβολής. Το γεγονός, ωστόσο, ότι διάλογος με τους ναζί δε μπορεί να γίνει, καλό θα είναι να υπενθυμίζουμε σε κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο (ειδικά στους νεότερους) τι ακριβώς είναι και τι πρεσβεύει ο ναζισμός…
