Πανηγυρίζουν - και με το δίκιο τους - εκπρόσωποι ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, γιατί, όπως εκτιμούν, έρχονται λαμπρές μέρες για τα κέρδη τους. Η αισιοδοξία τους, σύμφωνα με τα δικά τους λόγια, όπως αποτυπώνονται σε σειρά άρθρων στον οικονομικό Τύπο, βασίζεται στο γεγονός ότι η διαρκής συρρίκνωση της κρατικής συμμετοχής στο ασφαλιστικό σύστημα δημιουργεί χώρο για τη δράση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, που είναι έτοιμες να ορμήξουν στις τσέπες των ασφαλισμένων, προσφέροντας αμφίβολης και πολλές φορές ανύπαρκτης αξίας ανταλλάγματα.
Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα του Ριζοσπάστη, η αισιοδοξία αυτή δεν είναι γενική και αφηρημένη. Με βάση τα στοιχεία που οι ίδιοι αναφέρουν, οι δημόσιες δαπάνες για συντάξεις, παροχές και φάρμακα έχουν μειωθεί κατά 13 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2009-2013. Ετσι δημιουργείται ένα κενό που δηλώνει έτοιμη να καλύψει η ιδιωτική ασφάλιση. Με βάση τα ίδια δημοσιεύματα, στον κλάδο της Υγείας η δράση των ασφαλιστικών εταιρειών σημειώνει ήδη ρυθμό αύξησης 20% ανά έτος. Τα παραπάνω δεν αποτελούν αναγκαστική επιλογή της κυβέρνησης λόγω της συγκυρίας, αλλά είναι συνέχεια παλαιότερων μακρόπνοων σχεδίων όλων των κυβερνήσεων για τη συνειδητή δημιουργία πεδίων κερδοφόρας δράσης των κεφαλαιοκρατών. Σχέδια, την υλοποίηση των οποίων επιτάχυνε η καπιταλιστική κρίση. Για τους άπιστους Θωμάδες, ο στόχος αυτός καταγράφεται με απόλυτη σαφήνεια το 2012 στη «Λευκή Βίβλο» της ΕΕ για τα συνταξιοδοτικά συστήματα.
