Συντάξεις κάτω από τα 62: Πώς θα κερδίσετε πρόωρη έξοδο και πλήρες εφάπαξ

Το κύμα φυγής προς τη συνταξιοδότηση, που για χρόνια καθοριζόταν από τον φόβο των μνημονιακών ανατροπών, έχει δώσει πλέον τη θέση του σε έναν πιο ώριμο ασφαλιστικό σχεδιασμό.

 Οι εργαζόμενοι σήμερα δεν εγκαταλείπουν άτάκτως την εργασία τους, αλλά επιλέγουν την έξοδο σε σύνταξη με βάση νέα οικονομικά κίνητρα. Η άμεση ενίσχυση της ρευστότητας μέσω της είσπραξης του εφάπαξ για την κάλυψη οικογενειακών αναγκών ή την αποπληρωμή χρεών, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα που δίνει ο νόμος για ταυτόχρονη εργασία με τη λήψη σύνταξης, αποτελούν τους βασικούς μοχλούς της σημερινής αγοράς.

Η συγκεκριμένη τάση ευνοεί ιδιαίτερα όσους ασκούν ελεύθερα επαγγέλματα, εξειδικευμένες τέχνες ή κλάδους με υψηλή ζήτηση, όπως ο επισιτισμός. Παράλληλα, οι νέες ρυθμίσεις έχουν απλοποιήσει το τοπίο και για τους υπαλλήλους του Δημοσίου, καθώς δεν υφίσταται πλέον η υποχρέωση παραίτησης από την υπηρεσία για να εγκριθεί η συνταξιοδοτική πράξη.

Το στρατηγικό πλεονέκτημα των πλασματικών ετών στις συντάξεις

Για να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή ανταποδοτική σύνταξη, ο στόχος παραμένει η συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης. Ακόμη και σε ειδικά καθεστώτα (όπως οι παλαιοί ασφαλισμένοι ή τα Βαρέα) όπου επιτρέπεται η αποχώρηση με 35ετία, η επιπλέον παραμονή αυξάνει σημαντικά τα ποσοστά αναπλήρωσης.

Το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για αυτόν τον σκοπό είναι η εξαγορά πλασματικών ετών. Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος με 33 χρόνια πραγματικής απασχόλησης μπορεί να προσθέσει 7 πλασματικά έτη, επιτυγχάνοντας τον ανώτατο συντελεστή προσδιορισμού της παροχής του.

Οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα μπορούν να λάβουν το 40% της προβλεπόμενης αποζημίωσης απόλυσης (υπολογιζόμενης χωρίς το διάστημα προειδοποίησης), υπό την απαράβατη όμως προϋπόθεση ότι συνταξιοδοτούνται με πλήρη και όχι με μειωμένη σύνταξη.

Αναδρομική θεμελίωση με «γέφυρα» την τριετία 2010-2012

Η δυνατότητα εξόδου πριν από το γενικό όριο των 62 ετών και με λιγότερα από 40 έτη εργασίας παραμένει «ζωντανή» για όσους συγκεντρώνουν δύο βασικά χαρακτηριστικά:

1. Έχουν την ιδιότητα του «παλαιού» ασφαλισμένου (πρώτη ασφάλιση πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993).
2. Είχαν συμπληρώσει τα ελάχιστα απαιτούμενα έτη κατά την κρίσιμη μεταβατική περίοδο 2010-2012.

Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι τα απαιτούμενα χρονικά όρια (όπως η 25ετία στο Δημόσιο ή τα 5.500 ένσημα στον ιδιωτικό τομέα) μπορούν να συμπληρωθούν αναδρομικά ακόμη και σήμερα. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση πλασματικών ετών, τα οποία «κλειδώνουν» στις χρονιές 2010, 2011 ή 2012, εξασφαλίζοντας στον ασφαλισμένο το αντίστοιχο ευνοϊκό ηλικιακό όριο.

Επιπλέον, σε περιπτώσεις διαδοχικής ασφάλισης, ο εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να ζητήσει την εξέταση των προϋποθέσεων με τις διατάξεις των μισθωτών, ακόμη κι αν ο τελευταίος του φορέας ήταν ο ΟΑΕΕ ή ο ΟΓΑ – ταμεία που παραδοσιακά δεν προέβλεπαν ευνοϊκά όρια για γονείς ανηλίκων ή πρόωρη έξοδο πριν το 60ό έτος.

Τα όρια ηλικίας ανά κατηγορία (Πίνακες)

Οι κατηγορίες που διασώζουν δικαιώματα πρόωρης αποχώρησης βάσει των μεταβατικών ρυθμίσεων αποτυπώνονται στους ακόλουθους πίνακες:

1. Μητέρες και γονείς ανήλικων τέκνων (Ιδιωτικός τομέας - πρώην ΙΚΑ)

2. Γονείς ανήλικων τέκνων (Δημόσιο, ΔΕΚΟ, τράπεζες)

3. Τρίτεκνοι στο Δημόσιο Τομέα

4. Καθεστώς βαρέων και ανθυγιεινών (Μόνο γυναίκες)

Κρίσιμη λεπτομέρεια για τα Βαρέα, για την έγκριση της σύνταξης, απαιτείται η πραγματοποίηση τουλάχιστον 1.000 ενσήμων στα Βαρέα εντός των τελευταίων 17 ετών πριν από την υποβολή της αίτησης.

5. Έξοδος με 35ετία και μειωμένες συντάξεις στο Δημόσιο

Για τη μειωμένη σύνταξη του Δημοσίου, τα ηλικιακά ορόσημα (55, 56 ή 58) έπρεπε να έχουν συμπληρωθεί οπωσδήποτε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022 ώστε να διατηρηθεί το δικαίωμα της πρόωρης εξόδου.