Alfavita Newsroom Ένας ναζί φύλακας ο οποίος εργαζόταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης κρατουμένων, κρυβόταν σε κοινή θέα στην Αμερική για σχεδόν τρεις δεκαετίες, αφού κέρδισε την εμπιστοσύνη μιας προαστιακής πόλης, οι κάτοικοι της οποίας τον λάτρευαν για τις «ευγενικές του πράξεις».
Ένα νέο βιβλίο αποκαλύπτει ότι ο Reinhold Kulle είπε ψέματα στην αίτησή του για βίζα στις ΗΠΑ σχετικά με τις φρικαλεότητες που διέπραξε όταν φρουρούσε το στρατόπεδο συγκέντρωσης Gross-Rosen, όπου πέθαναν 40.000 Εβραίοι.
Πώς ο ναζί φύλακας δίχασε όσους τον γνώριζαν
Εγκαταστάθηκε στο Όουκ Παρκ του Σικάγο, όπου έγινε ένας αγαπητός επιστάτης γυμνασίου, γνωστός ως «υποδειγματικός» υπάλληλος που διατηρούσε το κτίριο πεντακάθαρο. 30 χρόνια αργότερα όμως η αποκάλυψη του ναζιστικού παρελθόντος του δίχασε την πόλη, με πολλούς να τον υπερασπίζονται και να λένε ότι ήταν θύμα «διωγμού».
Είναι απίστευτο ότι έστειλαν επιστολές υποστήριξης στην τοπική εφημερίδα λέγοντας ότι «όλοι είμαστε άνθρωποι» και ότι ήταν ένας «στοργικός παππούς», σύμφωνα με πληροφορίες από την Daily Mail.
Όταν δούλευε φύλακας στο σχολείο στο Σικάγο
Ένας κάτοικος απέρριψε τον ισχυρισμό ότι ο Kulle ήταν Ναζί και είπε ότι «οι Απόκριες τελείωσαν, το ίδιο και το Ολοκαύτωμα».
Οι κάτοικοι διοργάνωσαν ακόμη και ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι για τον Kulle όταν απελάθηκε στη Γερμανία, το οποίο η τοπική εφημερίδα χαιρέτισε ως «βασιλικό αποχαιρετισμό».
Πώς ξεκίνησε την… καριέρα του ως ναζιστής φρουρός
Η ιστορία του Kulle περιγράφεται λεπτομερώς σε ένα νέο βιβλίο με τίτλο «Our Nazi: An American Suburb’s Encounter with Evil», το οποίο κυκλοφορεί τώρα από τον εκδοτικό οίκο Chicago University Press.
Γραμμένο από τον Michael Soffer, καθηγητή κοινωνικών σπουδών στο Λύκειο Lake Forest, όπου εργαζόταν ο Kulle, το βιβλίο περιγράφει πώς ο ναζιστής φρουρός μεγάλωσε στη Σιλεσία της Γερμανίας και ήταν μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας.
Εντάχθηκε στη διαβόητη μεραρχία Waffen-SS και αφού τραυματίστηκε πολεμώντας τους Ρώσους, τοποθετήθηκε στο διαβόητο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Gross-Rosen στη Σιλεσία.
Αν και δεν ήταν στρατόπεδο εξόντωσης όπως το Άουσβιτς, οι κρατούμενοι εκτελούνταν για μικροπαραβάσεις όπως το να μην σηκώνονται αρκετά γρήγορα από το κρεβάτι.
Διχασμένοι οι άνθρωποι που τον γνώριζαν
Η πόλη υπερηφανευόταν ότι ήταν ένα ανεκτικό και ποικιλόμορφο μέρος, αλλά οι Εβραίοι κάτοικοι τρομοκρατήθηκαν για το μέγεθος της υποστήριξης που έλαβε ο Kulle.
Μια μαθήτρια του σχολείου όπου εργαζόταν ο Kulle, η Kari Juel, δήλωσε ότι ήταν «ένας λόγος για να είμαστε υπερήφανοι για το σχολείο», προσθέτοντας ότι ήταν «ένας πολύ ευγενικός και φιλικός άνθρωπος».
Η Juel έγραψε σε μια επιστολή: «Πολλοί μαθητές, συμπεριλαμβανομένου και εμού, τον σέβονται πολύ για το ποιος είναι και τι έχει κάνει για το σχολείο».
Λίγοι μπορούσαν να δεχτούν την ιδέα ότι ο άνθρωπος που ήταν μέλος της κοινότητάς τους θα μπορούσε επίσης να έχει συμμετάσχει στη μαζική σφαγή των Εβραίων.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απέλασης του Kulle, στους μάρτυρες περιλαμβανόταν ο Bob Wehrli, ο πρόσφατα συνταξιούχος πρόεδρος του τμήματος φυσικής αγωγής του σχολείου.
Είπε ότι ο Kulle ήταν «δέκα στην κλίμακα του δέκα για την ειλικρίνεια, την αληθοφάνεια, την ειρηνικότητα, τη συνεργασία και τη φιλικότητα» προσθέτοντας ότι είχε «εξαιρετικό χαρακτήρα».
Του έκαναν και τελετή αποχώρησης
Περίπου 250 καλεσμένοι προσήλθαν στο «επίσημο γεύμα εκτίμησης» για να αποχαιρετήσουν τον Kulle, το οποίο πραγματοποιήθηκε σε μια πρώην όπερα που είχε ανακαινιστεί σε ένα από τα καλύτερα ακίνητα της πόλης.
Στην πρόσκληση αναγραφόταν ότι «κανένας άνθρωπος δεν είναι αποτυχημένος που έχει φίλους» και επαίνεσε τον Kulle για «25 χρόνια διακεκριμένης υπηρεσίας».
Στον Kulle δόθηκε μια επιταγή ύψους 1.500 δολαρίων, το σύνολο των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν από τις πωλήσεις εισιτηρίων και ένας συμπαθής δημοσιογράφος της Wednesday Journal, μιας τοπικής εφημερίδας, έκανε λόγο για «βασιλικό αποχαιρετισμό».
Η πρόσκληση για την αποχαιρετιστήρια τελετή που του έκαναν λίγο πριν απελαθεί
Ο Kulle απελάθηκε στη Δυτική Γερμανία το 1987 και πήγε να ζήσει με έναν συγγενή του στο Lahr, απ’ όπου είχε αναχωρήσει 30 χρόνια νωρίτερα για να έρθει στην Αμερική.
Επιβίωσε με τις πληρωμές της σύνταξης από το Μητροπολιτικό Ταμείο Συντάξεων του Ιλινόις μέχρι το θάνατό του το 2006.
Ενώ ορισμένοι ναζί που επαναπατρίστηκαν στη Γερμανία αντιμετώπισαν διώξεις, ο Kulle δεν αντιμετώπισε, πράγμα που σημαίνει ότι πέθανε όπως είχε ζήσει – ως ελεύθερος άνθρωπος.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
