Μετά από τον σεισμό των 5,9 βαθμών της Κλίμακας Ρίχτερ που σημειώθηκε τα ξημερώματα στα βορειοδυτικά της Τουρκίας, η προσοχή της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας στρέφεται στο επόμενο τμήμα που μπορεί να ενεργοποιηθεί και δη στα ρήγματα που βρίσκονται κοντά στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία σύμφωνα με τις συγκλίνουσες απόψεις των επιστημονικών ομάδων σε όλον τον κόσμο, μπορούν να δώσουν μεγάλο σεισμό με τεράστιες συνέπειες, λόγω της υψηλής τρωτότητας των κατασκευών.
Αυτό αναφέρει ο Πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού & Προστασίας Δρ. Ευθύμης Λέκκας, Καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής Εφαρμοσμένης Γεωλογίας & Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών, Διευθυντής Εργαστηρίου Διαχείρισης Καταστροφών, Διευθυντής ΠΜΣ "Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος, Καταστροφών & Κρίσεων"
Η ανακοίνωση του Ευθ.Λέκκα
Υπό επιτήρηση ο σεισμός στο Ντούζτσε της Τουρκίας
Είκοσι τρία χρόνια μετά τους μεγάλους σεισμούς της Νικομήδειας και του Ντούζτσε το 1999, ενεργοποιείται εκ νέου το ρήγμα της Ανατολίας, με σεισμό της τάξης των 6.1 Ρίχτερ.
Η περιοχή διχοτομείται από μεγάλα τμήματα ρηγμάτων οριζόντιας ολίσθησης που συγκροτούν τη ρηξιγενή ζώνη της Ανατολίας με γενική διεύθυνση Α-Δ και που κατά περιόδους δίνουν σεισμούς μεγάλου μεγέθους.
Η προσοχή της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας στρέφεται στο επόμενο τμήμα που μπορεί να ενεργοποιηθεί και δη στα ρήγματα που βρίσκονται κοντά στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία σύμφωνα με τις συγκλίνουσες απόψεις των επιστημονικών ομάδων σε όλον τον κόσμο, μπορούν να δώσουν μεγάλο σεισμό με τεράστιες συνέπειες, λόγω της υψηλής τρωτότητας των κατασκευών.
Είναι πολύ νωρίς να εκτιμήσουμε αν και κατά πόσο η σεισμική δραστηριότητα θα επηρεάσει τον ελληνικό χώρο, γεγονός το οποίο εξαρτάται πρώτιστα από το είδος και τα χαρακτηριστικά των επόμενων μεγάλων σεισμών στην Τουρκία.
Στο επισυναπτόμενο φωτογραφικό υλικό στιγμιότυπα από την αποστολή του 1999 στη ρηξιγενή ζώνη.
