Γιατί άραγε πολλοί εργοστασιάρχες χαιρετίζουν το νέο νόμο της Ινδίας για την παιδική εργασία;
Σύμφωνα με το νόμο της Ινδίας που ψηφίστηκε από το ινδικό κοινοβούλιο απαγορεύεται να εργάζονται τα παιδιά κάτω των 14 ετών.
Στο νόμο υπάρχει μία παράγραφος, ένας όρος ας πούμε, όπως αναφέρει και το bbc.com, που λέει ότι παρ΄ όλο που απαγορεύεται η εργασία κάτω των 14 ετών, τα παιδιά που είναι πιο μικρά μπορούν να εργάζονται μετά το σχολείο τους, στις διακοπές τους, στις οικογενειακές επιχειρήσεις, σε επιχειρήσεις αθλητισμού ή διασκέδασης.
Οι εργοστασιάρχες πληρώνουν τα παιδιά με πολύ χαμηλά μεροκάματα.
Μεγάλη χαρά για τους επιχειρηματίες οι οποίοι ενώ τώρα, νόμιμα, δεν μπορούσαν να προσλάβουν κάποιο άτομο κάτω των 18 ετών, τώρα μπορούν να προσλάβουν όσα παιδιά θέλουν.
Και ο λόγος; το μεροκάματο φυσικά.
Ένας εργαζόμενος στην Ινδία κοστίζει την ημέρα 300 ρουπίες, δηλαδή 4,50 δολάρια ΗΠΑ ενώ ένα μικρό παιδί κοστίζει μόλις 100 ρουπίες, δηλαδή 1,5 δολάρια ΗΠΑ.
Αυτός ο νόμος τώρα της Ινδίας έχει κινητοποιήσει τους ακτιβιστές για τα δικαιώματα των παιδιών γιατί φοβούνται ότι πολύ περισσότερα θα δουλεύουν σε αυτή την ηλικία.
Και μπορεί ο νόμος να λέει ότι τα παιδιά αυτά θα πρέπει να δουλεύουν στο σπίτι τους με την οικογένειά τους, όμως δεν διευκρινίζει τι είναι οικογένεια.
Η ινδική κυβέρνηση υποστήριξε ότι ενώ έφτιαχνε αυτό το νόμο έπρεπε να εξισορροπήσει την ανάγκη της προστασίας των παιδιών με αυτό που είναι στην πραγματικότητα, δηλαδή ότι εκατομμύρια φτωχές ινδικές οικογένειες εξαρτώνται από τους μισθούς των παιδιών τους.
Πολλά παιδιά εργάζονται στα σπίτια τους και ξεφλουδίζουν αμύγδαλα
