Είναι επίσης παραπάνω από σίγουρο ότι οι επικοινωνιολόγοι του Σαμαρά, αποκλείεται να μην τον ενημέρωσαν ότι με αυτή την στάση, πέραν του ότι θα δημιουργούσε αρκετά προβλήματα στο εσωτερικό της παράταξης, θα  έδινε πάτημα και στον «αντίπαλό» της. Γιατί άραγε χρειαζόταν να οξυνθούν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κεντρώας ιδεολογικής της πτέρυγας και συγχρόνως να αναρωτιέται όλος ο υπόλοιπος κόσμος μήπως ξεκίνησε ο εμφύλιος, και μάλιστα με πρωτοβουλία της Δεξιάς; 

 

Η απάντηση είναι απλή αλλά και τρομακτική. Η ανακοίνωση της ΝΔ είχε ως στόχο, αποκλειστικά, τα "αυτιά" της παραδοσιακής πτέρυγας της Δεξιάς, τα οποία εδώ και καιρό είναι εκτεθειμένα στη φασιστική σειρήνα της Χρυσής Αυγής, αυτά τα αυτιά ήθελε να χαϊδέψει η ανακοίνωση της Ν.Δ.. Ετσι πήρε την πρωτοβουλία να ρίξει πρώτη το γάντι απέναντι στην αριστερά, να ρίξει ακροδεξιά βέλη όχι πλέον στους μετανάστες, αλλά στον πολιτικό αντίπαλο. Πίσω από τον ακροδεξιό μανδύα, λοιπόν, κρύβεται η ανάγκη συσπείρωσης της εκλογικής δεξαμενής που αρχίζει και αποστοιχίζεται με ταχείς ρυθμούς, αφού γεύτηκε το πικρό ποτήρι της παραίτησης, από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις.

 

Η ανασυγκρότηση της δεξιάς απ΄ ό,τι φαίνεται θα βαδίσει μια οδό μάλλον επικίνδυνη, που θα καθορίσει το ιδεολογικό και πολιτικό εύρος ενός ανερχόμενου πολιτικού φορέα. Αντίστοιχα, αυτό θα πρέπει να προσδιορίσει και τα καθήκοντα των αντιπάλων της, δηλαδή την αριστερά. Μία αριστερά που είναι διακύβευμα το αν θα είναι έτοιμη να την αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα.