Ασφυκτικές διαστάσεις λαμβάνει η κρίση του κόστους ζωής στην Ελλάδα, μετατρέποντας την καθημερινότητα των πολιτών σε έναν συνεχή αγώνα επιβίωσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο πληθωρισμός εκτοξεύθηκε τον Σεπτέμβριο στο 5% από 3,8% που βρισκόταν τον Αύγουστο, γεγονός που καθιστά την πίεση στην τσέπη του καταναλωτή αβάστακτη. Δεν είναι τυχαίο ότι, εν μέσω αυτού του οικονομικού κλίματος, η Ελλάδα παραμένει σταθερά η χώρα με την πιο έντονη απαισιοδοξία σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Βασικός υπαίτιος πίσω από αυτή τη νέα πληθωριστική έξαρση αναδεικνύεται ο τομέας της ενέργειας, ο οποίος λειτουργεί ως αποπνικτική θηλιά για την οικονομία. Συγκριτικά με πέρυσι, το φυσικό αέριο κατέγραψε ιλιγγιώδη αύξηση 55,2% και το πετρέλαιο θέρμανσης 53,2%, ενώ το πετρέλαιο κίνησης σκαρφάλωσε στο 38,8%, η βενζίνη στο 22,5% και το ηλεκτρικό ρεύμα ενισχύθηκε κατά 15%, παρασέρνοντας αναπόφευκτα προς τα πάνω ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής και μεταφοράς.
Η κοινωνική κόπωση γίνεται εμφανής ακόμη και στα πιο απλά αγαθά της καθημερινότητας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το σουβλάκι που κινείται πλέον σταθερά πάνω από τα 5 ευρώ στην Αττική (φτάνοντας τα 5,50 ευρώ) και τις προειδοποιήσεις της Ομοσπονδίας Αρτοποιών ότι το παραδοσιακό ψωμί κινδυνεύει να φτάσει ή και να ξεπεράσει τα 1,30 ευρώ. Παράλληλα, όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία του ΙΕΛΚΑ, σημαντικές αυξήσεις έως και 8,83% καταγράφονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ, με κυριότερους πρωταγωνιστές τα γλυκά, τη σοκολάτα, τα φρέσκα φρούτα, τα λαχανικά και τα κρέατα.
Πίσω από τους αριθμούς και τους δείκτες αυτούς κρύβεται η σκληρή και αγωνιώδης πραγματικότητα της ελληνικής οικογένειας, όπως αποτυπώνεται στις μετρήσεις του ΙΟΒΕ. Συγκεκριμένα, το 58% των πολιτών δηλώνει ευθέως ότι μόλις τα βγάζει πέρα κάθε μήνα, ένα 12% αναγκάζεται να εξαντλήσει τις τελευταίες του αποταμιεύσεις για να καλύψει τα προς το ζην, μόλις το 22% καταφέρνει να αποταμιεύσει ελάχιστα, ενώ το 60% των νοικοκυριών αισθάνεται ότι η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε αισθητά μέσα στον τελευταίο χρόνο.
Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη λήψης ουσιαστικών μέτρων στήριξης, καθώς η συνεχής συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος απειλεί να διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες. Η ακρίβεια δεν αποτελεί πλέον μια παροδική διακύμανση, αλλά ένα δομικό πρόβλημα που υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και απαιτεί άμεσες παρεμβάσεις για την ανακούφιση των ευάλωτων νοικοκυριών.
