Δεν ήταν δίκαιο... Αλήθεια δεν ήταν. Ήταν απλά ένα παιδί... Ένα αγόρι μόλις 15 χρόνων που χρειάστηκε τη βοήθειά μας. Η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά και έπεσε κάτω. Ήταν ακόμη ζωντανός όμως και περίμενε... Ήλπιζε ότι η βοήθεια θα έρθει... Ήλπιζε, μέχρι την ύστατη στιγμή... Δεν άντεξε όμως... 56 λεπτά... Τόση ώρα ήταν στο πάτωμα... 56 λεπτά... Τόση ώρα το ασθενοφόρο ήταν καθοδόν... Για 56 λεπτά , η μάνα του έκλαιγε από πάνω... Σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων δεν υπήρχε ασθενοφόρο. Ποιος όμως ασχολήθηκε με αυτό; Ποιος αναρωτήθηκε γιατί δεν υπήρχε ασθενοφόρο; Ποιος αναρωτήθηκε πώς ζουν οι άνθρωποι με τον φόβο ότι αν τους συμβεί κάτι, η βοήθεια δεν θα έρθει; Ποιος μπόρεσε να κοιτάξει αυτήν την μάνα στα μάτια και να της εξηγήσει γιατί πέθανε το παιδί της; Θα σας πω την απάντηση: ΚΑΝΕΝΑΣ!
Πέθανε το παιδί της αβοήθητο και δεν το έμαθε κανένας... Τα κανάλια ήταν απασχολημένα... Ο υπουργός υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης 12 ώρες μετά βγήκε σε πρωινή εκπομπή και έλεγε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κερδίσει στις εκλογές. 15 ώρες μετά βγήκε σε άλλη εκπομπή και έλεγε την γνώμη του για την Μαρία Καρυστιανού. Ο Υπουργός Υγείας πάντα, θέλω να το τονίζουμε, που ρώτησε σε ζωντανή μετάδοση το chat gpt αν έχει μειωθεί ο τζίρος των εστιατορίων τα τελευταία δύο χρόνια. Ο Υπουργός Υγείας, που έβγαινε σε τηλεπωλήσεις και προωθούσε βιβλία ιστορικού περιεχομένου. Ο Υπουργός Υγείας που όταν του είπε μια δημοσιογράφος ότι μια γυναίκα πέθανε επειδή δεν υπήρχε ιατρός στο νοσοκομείο είπε με προκλητικό ύφος "Τις Κυριακές δεν υπάρχουν ιατροί κυρία μου" . Και θα βγουν να πουν ότι πολτικοποιούμε τώρα έναν θάνατο. Μόνο που δεν ήταν απλώς ένα συμβάν. Ήταν ένα παιδί που πέθανε... Ένα παιδί που είχε οικογένεια και φίλους... Ένα παιδί που δεν θα ξαναπάει σχολείο...
Ένα παιδί που ήθελε να αγαπήσει και να αγαπηθεί... Ένα παιδί που είχε όνειρα κι ελπίδες να ζήσει σε έναν κόσμο λίγο καλύτερο από αυτόν. Μόνο που δεν πρόλαβε καν να ζήσει. Του στερήσαμε ακόμη και αυτό... Και τώρα η οικογένειά του θα πρέπει να ζήσει με αυτό• να μην ακούσει ποτέ ξανά το γέλιο του, να μην δει ποτέ ξανά το χαμόγελό του, να μην τον βρίσκουν στο σπίτι όταν θα γυρίζουν... Αυτός είναι ο απολογισμός του 2026... Ούτε τα νούμερα, ούτε τα πολιτικά παιχνίδια, ούτε οι τηλεοπτικές εμφανίσεις, αλλά ένα παιδί, ή μάλλον ΑΚΟΜΗ ΈΝΑ ΠΑΙΔΙ που χάθηκε... Και άμα θέλετε και την σύνοψη, σας την κάνω σε 22 μόνο λέξεις... Ένα παιδί πέθανε. Μια οικογένεια διαλύθηκε. Ένα σύστημα απέτυχε. Ένα κράτος δεν λογοδοτεί και 56 λεπτά που δεν θα γυρίσουν ποτέ πίσω...
Ανέστης Κουρδουνάκης -18 ετών, First Responder
