Είσαι στο 45% που δεν έβγαινε οικονομικά και πέρασε διακοπές στο δυάρι π.χ. της Κυψέλης;
Ναι αλλά μπορείς να παρακολουθήσεις τον Τάσο Δούση να τρώει πρωινό μέσα στην πισίνα ή να κάνει σαφάρι δελφινιών σε ένα πολυτελές resort στις Μαλδίβες.
Έχεις άγχος γιατί μαζί με τον λογαριασμό του ρεύματος, ανέβασες και πίεση που φέτος έκανες μόνο τρία μπάνια στο Πόρτο Ράφτη;
Ναι αλλά εκείνος ο κατεργάρης ο Δούσης σου ψιθυρίζει ότι αν ήσουν αρκετά μάγκας (ή έστω influencer) θα μπορούσες να βρίσκεσαι τώρα στο περίφημο Burj Al Arab, το «7στερο» ξενοδοχείο του Ντουμπάι όπου το δωμάτιο κοστίζει μεταξύ 2500 και 4.000 ευρώ τη βραδιά και (με άλλα 400 ευρουδάκια) να απολαμβάνεις το δείπνο σου στο Al Mahara, το εντυπωσιακό εστιατόριο του ξενοδοχείου.
Αυτό πάντως κάνει ο ίδιος μαζί με την καλλονή που τον συνοδεύει στα ταξίδια αναλαμβάνοντας όταν χρειάζεται την κάμερα ή άλλοτε τις φωτογραφικές πόζες στα εξωτικά μέρη.
Είσαι εξοργισμένος που ακόμα πληρώνεις τις περσινές δόσεις της εφορείας και τελικά όπως τα υπολογίζεις διακοπές μπορείς να πας ή φιλοξενούμενος στο εξοχικό της Μαρίας που θα ναι κι η μάνα της ή για λιγότερες μέρες σε ένα Airbnb στη Σαρωνίδα;
Μα γιατί βρε αδελφέ δεν έκλεινες εγκαίρως στην Ίο απολαμβάνοντας μια τεράστια σουίτα με ιδιωτική πισίνα-έργο τέχνης και την απομονωμένη παραλία;
Μάταια σκέφτεσαι ότι αυτές είναι διακοπές με ταξικό πρόσημο κι ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να ανταποκριθείς ακόμα κι αν έκανες 5ετή οικονομία (αλλά και ποια οικονομία να κάνεις, πλάκα κάνουμε τώρα;).
Οπότε επειδή υποψιάζομαι ότι ανήκεις στη φράξια της «επαναστατικής αριστερής παντόφλας» κάθεσαι στην κουζίνα με 40 βαθμούς και κλειστό air-condition και χαζεύεις τον παρουσιαστή που έχει χορηγούς και σου λέει «ας ήσουν κι εσύ καπάτσος να κάνεις το γούστο σου εκπομπή και τρόπο ζωής».
Ας ήσουν καπάτσος και κωλοπετσωμένος κι εξοπλισμένος με τα κατάλληλα ρούχα, καπέλο και το θράσος να ονομάζεις «ταξιδιωτικό» την εικόνα του εαυτού σου μόνον σε upper class θέρετρα που τα εκθειάζεις αναφέροντας εξαντλητικές πληροφορίες για αυτά που μάλλον δεν θα χρησιμεύσουν σε κανέναν τηλεθεατή.
Όσο για τα ίδια τα μέρη δεν χρειάζεται να μοιράζεσαι κι ενδελεχείς πληροφορίες, ιστορία και ανάλυση. Ο Δούσης δεν είναι δα κι η Μάγια Τσόκλη. Άλλη πρόθεση έχει. Να βαφτίζει «ταξιδιωτικό» τον τρόπο που έχει βρει ο ίδιος να διαβιεί πολυτελώς. Και να αδιαφορεί πλήρως αν μερικοί τηλεθεατές τον μουτζώνουν την ώρα που ανάλαφρος και χαρούμενος μας προτρέπει όταν πάμε στο Al Mahara να παραγγείλουμε οπωσδήποτε το τάδε πιάτο.
«Μιαμ-μιαμ»
Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι ο ίδιος συντηρεί τη νοοτροπία των νεοελληνικών 80ς που το θέμα ήταν να βρεις έναν, οποιοδήποτε τρόπο να πιάσεις την καλή, ώστε να διασχίσεις τους αθηναϊκούς δρόμους με Πόρσε Καγιέν, έχει και μία πλάκα αυτό το θράσος.
Μου θυμίζει μάλιστα ένα από τα ευθυμογραφήματα του Γούντι Άλεν στο βιβλίο του «Πάτσι» αν δεν κάνω λάθος, όπου παρουσιάζοντας μεθόδους… καταστολής των απεργών πείνας, πρότεινε την τοποθέτηση γιγαντιαίων ηχείων κοντά στον απεργό κάτω από τα οποία θα στρωθεί τραπέζι με λουκούλλειο γεύμα και κάποιος θα καθίσει να τρώει πλαταγίζοντας ηχηρά τη γλώσσα του «μιαμ μιαμ». Αυτό κάνει κι ο Δούσης: «μιαμ μιαμ» στα μούτρα των κατ’ ανάγκη απεργών διακοπών.
Ό,τι δεν έχει πλάκα είναι όταν όλη αυτή παράδοξη, εκτός τόπου και χρόνου κι επί της ουσίας άχρηστη για τους περισσότερους τηλεθεατές ενασχόληση φορτίζεται με το επιπλέον θράσος της αναγνωρίσιμης τηλεοπτικής περσόνας που σχολιάζει «την Ελλάδα του Fredo της επαναστατικής αριστερής παντόφλας και της ψευτοπλούσιας νιρβάνας», όπως έκανε στο περιβόητο ποστ του που άναψε τα σοσιαλμηντιακά αίμματα.
Στο ίδιο που έγραφε ότι αυτοί οι βδελυροί νεοέλληνες «τρέχουν σαν τα πρόβατα στα «μοδάτα» νησιά και μετά κλαίγονται πως είναι ακριβά στην Μύκονο και στην Σαντορίνη!» , ενώ «Νόμος, όπου πάνε οι πολλοί, εσύ πας αλλού ,γιατί είσαι μάγκας. Αυτοί που πάνε εκεί που πάνε οι πολλοί είναι, νεόπλουτοι που προσπαθούν να «φανούν»(…!)».
Κι ακόμα ότι «Θα μου πεις θέλεις να παίξεις το βλακώδες δημιούργημα του Αι «μου χρωστάς έναν Αύγουστο» από την Μύκονο και όχι από την Κουρούτα!
Σωστό, αλλά μετά μην διαμαρτύρεσαι που γονάτισες τα μίνι μάρκετ και το σουβλάκι. Ναι τα νησιά είναι ακριβά αν δεν το σηκώνεις αλλάζεις προορισμό δεν βρίζεις τον προορισμό». Μάντεψε όμως Τάσο μου. Πολλοί νεοέλληνες πάνε τριήμερο στην Κουρούτα και γκρινιάζουν που ενώ είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους έχουν φτωχοποιηθεί τόσο ώστε οι Κυκλάδες να έχουν γίνει απρόσιτος τουριστικός προορισμός ή έστω προσιτός με χορηγίες.
Κατά τα άλλα τις απόψεις του για το Ισραήλ δεν τις σχολιάζω καν.
Είμαι άλλωστε σίγουρη ότι αν Τραμπ και Νετανιάχου μετέτρεπαν την Λωρίδα της Γάζας όπως είχαν εξαγγείλει σε ακριβό τουριστικό θέρετρο, ο Τάσος μας θα ήταν πρώτος-πρώτος εκεί να μας περιγράψει τί νόστιμο φέρνει σε ένα πανάκριβο πιάτο το γκαρσόνι-ίσως ένας από τους ελάχιστους επιζήσαντες Παλαιστινίους.
Τί όχι;
