Παρά τη βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών, η πίεση στα ελληνικά νοικοκυριά παραμένει ασφυκτική. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα της Eurostat για το 2025, η χώρα μας εξακολουθεί να παρουσιάζει σταθερά υψηλά επίπεδα φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, καταδεικνύοντας τις βαθιές ανισότητες που διατρέχουν την οικονομία.
Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια ανησυχητική εικόνα για την κοινωνική συνοχή. Το 27,5% του πληθυσμού στην Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας, γεγονός που φέρνει τη χώρα στη δεύτερη χειρότερη θέση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα υπολείπεται μόνο της Βουλγαρίας (29,0%), ενώ βρίσκεται σε οριακή απόσταση από τη Ρουμανία (27,4%). Η επίδοση αυτή υπογραμμίζει τη δυσκολία της ελληνικής πραγματικότητας να συγκλίνει με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, παρά τις όποιες οικονομικές ανακάμψεις.
Η μέτρηση της Eurostat δεν βασίζεται αποκλειστικά στο χρηματικό εισόδημα. Ο δείκτης περιλαμβάνει πολίτες που πλήττονται από τουλάχιστον μία από τις εξής τρεις καταστάσεις:
Χαμηλό εισόδημα σε σχέση με το εθνικό διάμεσο.
Σοβαρές υλικές και κοινωνικές στερήσεις, που εμποδίζουν την κάλυψη βασικών αναγκών.
Πολύ χαμηλή ένταση εργασίας εντός του νοικοκυριού.
Στην ουσία, τα παραπάνω μεταφράζονται σε εκατομμύρια πολίτες που αδυνατούν να συμμετάσχουν ισότιμα στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας.
Ενώ σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης παρατηρείται μια συγκρατημένη υποχώρηση του φαινομένου, με το ποσοστό να διαμορφώνεται στο 20,9% (περίπου 92,7 εκατομμύρια άνθρωποι), οι εσωτερικές αποκλίσεις είναι χαώδεις. Στον αντίποδα της Ελλάδας και της Βαλκανικής, χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης καταγράφουν εντυπωσιακά χαμηλότερα ποσοστά. Η Τσεχία ηγείται με μόλις 11,5%, ενώ η Πολωνία (15,0%) και η Σλοβενία (15,5%) ακολουθούν, αναδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα των διαφορετικών κοινωνικών πολιτικών και των επιπέδων ανάπτυξης εντός της Ένωσης.
