Μετά από τρεις δεκαετίες στην ηγεσία του ΦΣΑ, ο Κωνσταντίνος Λουράντος υπέβαλε την παραίτησή του, αφήνοντας πίσω του ένα ισχυρό αποτύπωμα αλλά και ένα εκρηκτικό παρασκήνιο.
Η αποχώρησή του συνοδεύτηκε από σοβαρές καταγγελίες περί παράνομης και αντικαταστατικής συμπεριφοράς εκ μέρους μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, γεγονός που φαίνεται πως αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Η ρήξη είχε ήδη αρχίσει να διαφαίνεται εδώ και καιρό, με φόντο τις διαφωνίες γύρω από το νέο σύστημα διάθεσης Φαρμάκων Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ). Το ζήτημα αυτό έχει προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των φαρμακοποιών, καθώς ο ΦΣΑ είναι αντίθετος με τις αποφάσεις του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου (ΠΦΣ) για το θέμα αυτό, κάτι που οδήγησε τις τάσεις στο εσωτερικό του να βρίσκονται πλέον σε ανοιχτή σύγκρουση.
Η παραίτηση Λουράντου άνοιξε τον δρόμο για τη διαδοχή του.
Υποψήφιοι για την προεδρία του ΦΣΑ τέθηκαν εκπρόσωποι των δύο πρώτων παρατάξεων: ο Κώστας Μανωλόπουλος από την παράταξη ΕΦΦΑ
η οποία συμμετέχει και στη διοίκηση του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, και ο Ηλίας Βασιλαδιώτης από τη ΔΗΕΦ, η οποία εναντιώνεται ανοιχτά στο νέο μοντέλο διανομής των ΦΥΚ κατ’ οίκον.
Ωστόσο, αν και παρατάξεις της αντιπολίτευσης της διοίκησης του ΠΦΣ αποχώρησαν, τελικά η διαδικασία δεν είχε νικητή και θα επαναληφθεί.
Η κρίση στον ΦΣΑ δεν αφορά μόνο πρόσωπα ή παρατάξεις αλλά αντανακλά βαθύτερες συγκρούσεις γύρω από τον ρόλο του φαρμακοποιού, τις σχέσεις με το κράτος και την πολιτική υγείας.
