Η «εὐταξία» σημαίνει την καλή τάξη, την πειθαρχία και τον ορθό συντονισμό λόγων και πράξεων. Προέρχεται από το ευ (καλώς) + τάξις (διάταξη), και χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει την εσωτερική και εξωτερική ευρυθμία ενός ατόμου ή μιας πολιτείας.
Στην αρχαία ελληνική πολιτική σκέψη, η «εὐταξία» συνδεόταν με την αρετή του πολίτη και την ευνομία, δηλαδή τη σωστή λειτουργία της πολιτείας. Ο Ξενοφών και ο Πλάτωνας αναφέρονται συχνά στην ευταξία ως δείγμα πολιτισμού και ηθικής ανατροφής, που συμβάλλει στη συνοχή της κοινωνίας.
Η λέξη επιβιώνει έως σήμερα, με έννοιες που σχετίζονται με την πειθαρχία, την οργανωτικότητα και τον σεβασμό προς την τάξη του δημόσιου χώρου.
