Η λέξη «ντιλετάντης» είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες και ασυνήθιστες που μπορεί κανείς να συναντήσει στην ελληνική γλώσσα. Προέρχεται απευθείας από τα ιταλικά (dilettante) και χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα συγκεκριμένο προφίλ ανθρώπου: εκείνον που ασχολείται ερασιτεχνικά, αλλά με πάθος, με την τέχνη ή τη λογοτεχνία, χωρίς να είναι απαραίτητα επαγγελματίας.
Στην ουσία, ένας ντιλετάντης δεν είναι απαραίτητα αδαής, αλλά κάποιος που αφιερώνει χρόνο και ενδιαφέρον σε πολιτιστικές ή καλλιτεχνικές δραστηριότητες, καθαρτικά για την ευχαρίστηση και την πνευματική καλλιέργεια, και συχνά προέρχεται από ανώτερες κοινωνικές τάξεις.
Η λέξη μπορεί να φέρει είτε θετική χροιά, υποδηλώνοντας έναν καλλιεργημένο άνθρωπο με ευρύτερα ενδιαφέροντα, είτε και ελαφρώς υποτιμητική, όταν χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει κάποιον που ασχολείται επιφανειακά ή χωρίς επαγγελματική κατάρτιση.
