Alfavita Newsroom Με την εφαρμογή απλών, αλλά αυστηρών αλλαγών στην καθημερινότητά τους, δύο ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με τη νόσο Αλτσχάιμερ κατάφεραν να αναστρέψουν ή τουλάχιστον να ανακόψουν την πρόοδο της ασθένειας. Η περίπτωση της Cici Zerbe, μίας γυναίκας που συμμετείχε σε κλινική δοκιμή, είναι εντυπωσιακή. Ακολουθώντας ένα πρόγραμμα που περιλάμβανε φυτική διατροφή, τακτική άσκηση, ομαδική υποστήριξη, γιόγκα και διαλογισμό, τα συμπτώματά της σταμάτησαν να επιδεινώνονται.
Η ίδια ανέφερε ότι αισθάνεται καλύτερα από ποτέ, μετά την αλλαγή στη διατροφή της και την εισαγωγή του διαλογισμού στην καθημερινότητά της. Παρά το γεγονός ότι το αγαπημένο της φαγητό ήταν οι κοτολέτες μοσχαριού, δεν έχει καταναλώσει ούτε μία τα τελευταία πέντε χρόνια.
Η περίπτωση του 55χρονου Simon Nicholls είναι εξίσου εντυπωσιακή. Στο ίδιο ντοκιμαντέρ του CNN, "The Last Alzheimer’s Patient", ο Simon, ο οποίος έχει δύο αντίγραφα του γονιδίου APOE4, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο Αλτσχάιμερ, παρουσίασε θεαματική βελτίωση μετά την εφαρμογή αλλαγών στον τρόπο ζωής του. Μέσα σε 14 μήνες, όλοι οι βιοδείκτες της πρώιμης νόσου εξαφανίστηκαν.
Ο Simon συμμετείχε σε κλινική δοκιμή υπό την επίβλεψη του Δρ. Richard Isaacson στη Φλόριντα, η οποία σχεδιάστηκε για να εντοπίσει τους γνωστικούς παράγοντες κινδύνου και να τους αντιμετωπίσει με εξατομικευμένο πλάνο. Για να χάσει βάρος, πήρε το φάρμακο τιρζεπατίδη, ενώ ενσωμάτωσε τακτική άσκηση, με προπόνηση ενδυνάμωσης και δραστηριότητες όπως το περπάτημα και το τζόκινγκ. Έκανε 10.000 βήματα ή περισσότερα καθημερινά.
Επιπλέον, η διατροφή του άλλαξε, υιοθετώντας τη μεσογειακή διατροφή και αποφεύγοντας τα σάκχαρα, τα τεχνητά γλυκαντικά και τα επεξεργασμένα τρόφιμα. Σε 9 εβδομάδες, έχασε 21 κιλά, κυρίως λίπος, ενώ η μυϊκή του μάζα αυξήθηκε. Οι εξετάσεις αίματος έδειξαν εντυπωσιακή βελτίωση, με τη βαθμολογία της εναπόθεσης αμυλοειδούς να πέφτει από το 70 στο 53, κάτι που ήταν πρωτοφανές.
Επιπλέον, το αίμα του Simon δεν έδειξε παρουσία αμυλοειδούς και tau, ενώ οι σαρώσεις του εγκεφάλου έδειξαν αύξηση του όγκου του ιππόκαμπου, που είναι υπεύθυνος για τη μνήμη.
Παρά τα εξαιρετικά αποτελέσματα, ο Δρ. Isaacson παραμένει προσεκτικός, καθώς τα αποτελέσματα αυτά προέρχονται από μία μόνο περίπτωση και χρειάζονται περισσότερα δεδομένα για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα αυτών των αλλαγών σε μεγαλύτερη κλίμακα.
