Τελείως διαφορετική ήταν η εικόνα της Αθήνας πριν από έναν αιώνα. Ήταν τότε που στην πρωτεύουσα κυκλοφορούσαν άλογα και έβοσκαν πρόβατα στους δρόμους. Οι αλλαγές στο πέρασμα των χρόνων είναι εντυπωσιακές, με αποτέλεσμα να τρομάζει κανείς να αναγνωρίσει κεντρικά σημεία της πόλης. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των αρχείων που συμβάλλουν στη διαφύλαξη της ιστορικής και πολιτικής μνήμης.
Μία κόπια από τη χαμένη ταινία «Οι απάχηδες των Αθηνών» του 1930 εντοπίστηκε πριν από λίγα χρόνια στη Γαλλία, αποκαταστάθηκε και μέσω αυτής «βλέπουμε» την Αθήνα και τις γειτονιές της στον Μεσοπόλεμο.
Οι ταινίες του παλιού κινηματογράφου αποτελούν και ένα τεκμήριο για την καθημερινότητα, τη ζωή της περιόδου που γυρίστηκαν. Είναι σαν ένα παράθυρο σε έναν κόσμο που οι περισσότεροι δεν γνώρισαν.
Όσο πιο πίσω πάμε όμως στα χρόνια, τόσο πιο δύσκολο είναι να βρούμε ταινίες που γυρίστηκαν στα μέρη μας και απεικονίζουν -πέραν των άλλων- μέρη τα οποία περπατάμε σήμερα αλλά δεν έχουμε καμία ιδέα για το πώς ήταν τόσες δεκαετίες πριν.
