Η Αμοργός είναι το νησί του απέραντου γαλάζιου. Εκεί στα ανατολικά των Κυκλάδων αποτελεί διαχρονικά πόλο έλξης αλλά και πηγή έμπνευσης για όποιον την επισκεφθεί. Η χάρη της έχει φτάσει ως και τον κινηματογράφο, καθώς αποτέλεσε σκηνικό για την ταινία The big blue με τον Ζαν Ρενό, όμως εμείς θα ασχοληθούμε με την «παρουσία» της στην ελληνική μουσική.
Είναι ίσως το μοναδικό νησί των Κυκλάδων που έχει μνημονευθεί σε τραγούδια όλων των μουσικών ρυθμών, ενώ υπάρχουν κι άλλα που έχουν γραφτεί αποκλειστικά για εκείνη. Και δεν αναφερόμαστε σε «νησιώτικα» τραγούδια, αλλά θα βρούμε αναφορές σε μια ευρύτατη γκάμα κομματιών. Θα τη συναντήσουμε είτε σε μελοποιημένο ποίημα του Γκάτσου από τον Χατζηδάκη, είτε πιο πρόσφατα να πρωταγωνιστεί σε τραγούδι των Χατζηφραγκέτα ή του Λεωνίδα Μπαλάφα.
Θα την βρούμε στο «Σκληρό γαλάζιο» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, με τον Οδυσσέα Ιωάννου να γράφει «Σαν Αύγουστος στην Αμοργό όταν σηκώνει αέρα», θα τη συναντήσουμε στο «τελευταίο πλοίο για την Αμοργό» του Βασίλη Καζούλη, αλλά και στης «ζωής μας τα μεγάλα δυο σταγόνες της βροχής που στεγνώσαν στου Αυγούστου τη βεράντα» όπως έγραψε ο Άλκης Αλκαίος και τραγούδησε ο Χρήστος Θηβαίος ή στους στίχους του Πυθαγόρα «Πάει ο ήλιος, πάει κι η Αμοργός»...
Από τα χώματά της πέρασαν Ρωμαίοι, Ισπανοί, Βυζαντινοί. Έκανε επιδρομή ο Μπαρμπαρόσα ενώ σε πολλές περιόδους της ιστορίας αποτέλεσε τόπο εξορίας. Αλλά όπως αναφέραμε και νωρίτερα, θα αποτελεί πάντα τόπο έμπνευσης.
