Όσοι αγαπάνε τα νησιά, υπάρχουν τα «θαλασσινά Μετέωρα», ενώ από την άλλη κοντά στην Αθήνα, υπάρχουν τα «Μετέωρα της Κορίνθου».
Υπάρχουν διάφορα ονόματα για εκείνο τον «μαγικό βράχο», όμως το σίγουρο είναι ότι η συστάδα από κάθετους, λείους βράχους στο χωριό Κάτω Ταρσός, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κόρινθο, προκαλεί δέος σε όποιον την επισκέπτεται. Η θέα από την κορυφή κόβει την ανάσα, ενώ τρεχούμενα νερά ρέουν από παντού, από ποτάμια και ρυάκια μέχρι μικρούς καταρράκτες που πέφτουν ορμητικά από τις κορυφές.
Τα επιβλητικά βράχια υψώνονται περί τα 1040 μέτρα και επιβλέπουν όλη τη γύρω περιοχή. Η λεία επιφάνειά τους διακόπτεται μόνο από ορισμένες σχισμές. Στο εσωτερικό μίας από αυτές είναι λαξεμένη η Παναγιά του Βράχου, όπου το μικρό εκκλησάκι αποτελεί το πιο δημοφιλές αξιοθέατο της περιοχής. Πέρα από την μοναδική αρχιτεκτονική του, είναι διάσημο και για την ιστορία που το συνοδεύει.
Λέγεται ότι το εκκλησάκι της Παναγίας του Βράχου δημιουργήθηκε ως εκπλήρωση ενός τάματος. Το 1458, ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής πολιόρκησε το κάστρο της Ταρσού -που πλέον δεν υπάρχει- και κατέλαβε την πόλη. Πολλοί κάτοικοι παραδόθηκαν, άλλοι φονεύθηκαν και ορισμένοι πάρθηκαν αιχμάλωτοι, ενώ ελάχιστοι κατάφεραν να σωθούν.
Όσες γυναίκες δεν τις πήραν οι Τούρκοι για σκλάβες τους, τις έριξαν από τον κάθετο βράχο της Ταρσού. Μία δεύτερη αφήγηση τις θέλει να γκρεμίστηκαν μόνες τους για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού -εξ ου και η παρομοίωση της περιοχής με το Ζάλογγο.
