Μετά το μεγάλο βραβείο της επιτροπής στις Κάννες και τη Χρυσή Σφαίρα, η ουγγρική ταινία «Ο γιος του Σαούλ» τιμήθηκε με το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Το χρυσό αγαλματίδιο παρέλαβε ο σκηνοθέτης Λάζλο Νέμες.
Βρισκόμαστε στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, τον Οκτώβριο του 1944. Ο Ούγγρος Σαούλ Άουσλεντερ είναι μέλος της Ζόντερκομμαντο, της ομάδας Εβραίων φυλακισμένων που απομονώθηκαν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης και αναγκάστηκαν να βοηθήσουν τους Ναζί στην επιχείρηση της εκτεταμένης εξολόθρευσης. Μια μέρα, καθώς εργάζεται σ’ ένα από τα κρεματόρια, ο Σαούλ ανακαλύπτει το πτώμα ενός παιδιού που θεωρεί πως είναι ο γιος του. Κι ενώ η Ζόντερκομμαντο καταστρώνει σχέδια για εξέγερση, ο Σαούλ αποφασίζει να εκτελέσει ένα απίθανο σχέδιο: να σώσει το σώμα του παιδιού από τις φλόγες, να βρει έναν ραβίνο για να πει την Καντίς–την επιμνημόσυνη προσευχή– και να θάψει το παιδί όπως του αρμόζει.
