Alfavita Newsroom 
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να φάμε μόνο ένα πατατάκι; Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Frontiers in Psychology, οι ερευνητές έβαλαν ποντίκια να επιλέξουν από τρία διαφορετικά τρόφιμα: τυπική τροφή, ένα μίγμα λιπαρών και υδατανθράκων και πατατάκια. Τα τρωκτικά επέλεξαν με μεγάλη διαφορά τα πατατάκια.
Το γονίδιο που… ράβει το στόμα - το οποίο ονομάζεται CREB-regulated transcription coactivator 1, ή CRTC1 - μαζί με έναν σχετικό νευρώνα, τον υποδοχέα μελανοκορτίνης-4, ή MC4R, μελετήθηκαν και τα δύο σε ποντίκια για να παρατηρηθεί πώς αυτά τα γενετικά θέματα επηρεάζουν τις διατροφικές συνήθειες.
Η κατανάλωση λιπαρών τροφών επηρέασε σημαντικά τα αποτελέσματα. Μια ομάδα ποντικιών που είχαν διαγράψει τον CRTC1 από τα γονίδιά τους δοκιμάστηκε αρχικά το ίδιο έναντι μιας ομάδας ελέγχου όταν τρέφονταν με κανονική διατροφή, ανέφερε το EurekAlert.
Ωστόσο, όταν η ομάδα με την έλλειψη CRTC1 τέθηκε σε δίαιτα υψηλή σε λιπαρά, εμφάνισαν διαβήτη και πήραν περισσότερο βάρος από τα ποντίκια υπό εξέταση.
«Η μελέτη αυτή αποκάλυψε το ρόλο που παίζει το γονίδιο CRTC1 στον εγκέφαλο και μέρος του μηχανισμού που μας εμποδίζει να τρώμε υπερβολικά θερμιδικά, λιπαρά και ζαχαρούχα τρόφιμα», δήλωσε ο καθηγητής Shigenobu Matsumura, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας της μελέτης.
«Ελπίζουμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση των αιτιών που προκαλούν στους ανθρώπους την υπερκατανάλωση τροφής».
Τι είναι τόσο εθιστικό στα πατατάκια;
Τα τσιπς είναι γνωστά για δύο πράγματα: το αλάτι και τα λιπαρά. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση αλατιού ενεργοποιεί την απελευθέρωση ντοπαμίνης, μιας χημικής ουσίας που ελέγχει το κέντρο ευχαρίστησης του εγκεφάλου σας. Όταν ο εγκέφαλός σας παίρνει την πρώτη δόση επιβράβευσης, αρχίζει να ζητάει περισσότερη.
Σε μια αυστραλιανή μελέτη, 48 ενήλικες μπορούσαν να φάνε όσο ήθελαν κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαφορετικών γευμάτων. Τα πιάτα ζυμαρικών φαίνονταν ουσιαστικά ίδια, εκτός από μια λεπτομέρεια: την περιεκτικότητα σε λιπαρά και αλάτι. Η σάλτσα ήταν είτε χαμηλή σε λιπαρά/χαμηλή σε αλάτι, χαμηλή σε λιπαρά/ υψηλή σε αλάτι, υψηλή σε λιπαρά/ χαμηλή σε αλάτι ή υψηλή σε λιπαρά/υψηλή σε αλάτι. Οι συμμετέχοντες δοκίμασαν το καθένα από μία φορά για τέσσερις εβδομάδες.
Ανεξάρτητα από το πόσο λίπος ήταν στο φαγητό, οι εθελοντές έτρωγαν 11% περισσότερες θερμίδες και φαγητό όταν η σάλτσα ήταν έξτρα αλμυρή. Με μια σάλτσα με πολλά λιπαρά οι συμμετέχοντες έτρωγαν 60% περισσότερες θερμίδες, αλλά όχι απαραίτητα επιπλέον φαγητό.
Φυσιολογικά, τα λιπαρά βοηθούν ένα γεύμα να γίνεται πιο ικανοποιητικό κι έτσι τα άτομα να μην θέλουν να συνεχίζουν να τρώνε. «Όταν το φαγητό είναι φτωχό σε αλάτι, είναι εύκολο να ασκήσεις τον αυτοέλεγχο και να μην φας υπερβολικά, αλλά όταν σε αυτό το φαγητό προσθέσουμε αλάτι, όλος αυτός ο αυτοέλεγχος εξαφανίζεται», λένε οι επιστήμονες.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Σκάει στην Εκπαίδευση νέα μεγάλη "Βόμβα" για Ιταλικό Πανεπιστήμιο
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
