Ο μήνας Ιούνιος είναι αφιερωμένος στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, η οποία έχει δώσει αγώνες για το αυτονόητο. Δηλαδή να μπορεί να έχει τα ίδια δικαιώματα με τα ζευγάρια του διαφορετικού φύλου. Να μπορεί να αγαπάει το άτομο που θέλει χωρίς να φοβάται, να μπορεί να παντρευτεί το αγαπημένο του πρόσωπο και να υιοθετήσει παιδιά, να μπορεί να αυτοπροσδιοριστεί με το φύλο που νιώθει ότι το εκφράζει και όχι με αυτό που γεννήθηκε.
Τα ζητήματα αυτά σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής αυτά έχουν είναι αυτονόητα, στην Ελλάδα όμως όχι. Αυτά τα ζητήματα δεν έχουν ιδεολογικό πρόσημο αλλά περισσότερο κοινωνικό, καθώς για παράδειγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο το κόμμα των Συντηρητικών έχει αλλάξει το σήμα του στα χρώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.
Στην Ελλάδα όχι μόνο δεν υπάρχει ισότητα και στήριξη στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα αλλά το ακριβώς αντίθετο παρά τα πολύ μικρά βήματα που πήρε η σημερινή κυβέρνηση πχ με τον πρώτο ανοιχτά γκέι υφυπουργό.
Ένα ζευγάρι που δεν είναι ετερόφυλο δεν μπορεί να παντρευτεί στην Ελλάδα, αλλά είναι αναγκασμένο να παντρευτεί στο εξωτερικό, χωρίς όμως να αναγνωρίζεται στην χώρα μας. Ένα ζευγάρι που ανήκει στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα δεν μπορεί να υιοθετήσει παιδί στην Ελλάδα με αποτέλεσμα, να είναι σαν να υπάρχουν στην χώρα μας πολίτες δύο κατηγοριών.
Η χώρα μας υπογράφει καθυστερημένα ανακοινώσεις που καταδικάζουν νομοθεσίες, όπως αυτή της Ουγγαρίας, οι οποίες είναι ντροπή προς την ανθρωπότητα. Αν όντως θέλουμε να λέμε πως είμαστε Ευρωπαϊκή χώρα η οποία όντως σέβεται την διαφορετικότητα, θα πρέπει:
1ον Να αναγνωριστεί ο πολιτικός γάμος μεταξύ των μελών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.
2ον Να δίνεται το δικαίωμα στα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας να υιοθετήσουν παιδιά.
3ον Να υπάρξει νομοθεσία, η οποία θα απαγορεύει τις θεραπείες μεταστροφής, οι οποίες δικαίως μπορούν να χαρακτηριστούν ως η ντροπή της ανθρωπότητας.
4ον Να υπάρξει επιμόρφωση καθηγητών και ενημέρωση μαθητών σχετικά με την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, ώστε να μην υπάρχει ομοφοβία στα σχολεία ή τουλάχιστον αυτή να μειωθεί σημαντικά.
5ον Να υπάρχει κρατική μέριμνα για τα παιδιά, που αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι τους επειδή δεν τους αποδέχτηκε η οικογένεια τους γι’ αυτό που είναι, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να βασίζονται σε φίλους τους.
Δεν είναι εύκολο το να ανήκεις στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, ειδικά στην Ελλάδα, όπου δεν είσαι ισότιμο μέλος της κοινωνίας και φοβάσαι να πεις ποιον/ποια/ποιο αγαπάς καθώς φοβάσαι πως θα σε κρίνουν και δεν θα σε θέλουν οι ίδιοι σου οι γονείς για αυτό που είσαι. Η οπτική της κοινωνίας μας προς την συγκεκριμένη κοινότητα δεν μπορεί να αλλάξει από την μια μέρα στην άλλη, αυτό όμως που μπορεί να κάνει το κράτος μας είναι να βλέπει όλα τα μέλη του ισότιμα και να τους επιτρέπει να κάνουν ό,τι κάνει ο κάθε άλλος πολίτης της χώρας.
Για όσους διαβάσουν αυτό το άρθρο και πιστεύουν πως η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα είναι κάτι καινούργιο, κάτι σαν φάση, καλό θα ήταν να γνωρίζουν πως η εμφάνιση ζευγαριών, διαφορετικών από τα ετερόφυλα, προέρχεται από την αρχαιότητα, από τα ποιήματα της Σαπφώ μέχρι τη σχέση του Αχιλλέα με τον Πάτροκλο.
Δουλειά της κοινωνίας μας θα πρέπει να είναι να κάνει ένα ιστορικό βήμα μπροστά, ώστε να υπάρξει πραγματική ισότητα στην κοινωνία μας και όχι να υπάρχει μια πλασματική ισότητα που θα ισχύει για την πλειοψηφία της κοινωνίας μας αλλά όχι για όλα τα μέλη της.
* Μέλος της Γραμματείας του Τομέα Παιδείας του Κινήματος Αλλαγής και Φοιτητής
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Κακοκαιρία Erminio: Ποια σχολεία κλείνουν
ΚΑΙ ΟΜΩΣ! Το Voucher της ΔΥΠΑ έχει ακόμα λίγες θέσεις ανοικτές για άμεση έναρξη εδώ
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
