Με παλμό, μαχητικά και μαζικά, ολοκλήρωσαν την πορεία τους από τα Προπύλαια στο Μέγαρο Μαξίμου, σωματεία και φορείς εργαζομένων στον πολιτισμό, διεκδικώντας αιτήματα για την επιβίωσή τους.
Ένας ολόκληρος κλάδος που πλήτεται - τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ τον Μάρτιο έδειξαν για τον οπτικοακουστικό χώρο περιορισμό του τζίρου κατά 93% - και συνεχίζει το κυνήγι της επιβίωσης, μετά από αναβολές και ακυρώσεις καλοκαιρινών παραστάσεων λόγω πανδημίας, στην θολή προοπτική για την επανεκκίνηση της νέας σεζόν στον πολιτισμό και την διασκέδαση.
«Οι ηθοποιοί κάνουν πρόβες χωρίς να γνωρίζουν πότε και πώς θ' ανοίξουν, ιδίως οι μικροί χώροι. Τουλάχιστον το τεστ του κορονοϊού στο οποίο θα πρέπει να υποβάλλονται κάθε δυο εβδομάδες, ας το αναλάβει η Πολιτεία» έλεγαν ηθοποιοί του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών στη συγκέντρωση στα Προπύλαια.
«Από ατομική ευθύνη χορτάσαμε. Τώρα μέτρα για την επιβίωση των εργαζομένων» έγραφε το πανώ του Πανελλήνιου Συλλόγου Μουσικών. Το σωματείο των μουσικών, ένωσε τις δυνάμεις του με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος για να καταγγείλει τα «υποτυπώδη μέτρα της Πολιτείας για τους εργαζόμενους στον Πολιτισμό και τη διασκέδαση» και την «ανεπαρκή στήριξη» της πολιτείας στο ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας για την καταγραφή καλλιτεχνών και δημιουργών ανά κλάδο, το οποίο θα μετεξελιχθεί σε Μητρώο Καλλιτεχνών και Δημιουργών του υπουργείου Πολιτισμού.
«Η Πολιτεία μας λέει ότι δεν μπορεί να μας βοηθήσει γιατί δουλεύουμε 'μαύρα', ρίχνοντας σε εμάς τις δικές τους ευθύνες. 'Αραγε όταν οι εργοδότες μας το επιβάλλουν εμείς έχουμε επιλογή; Μήπως εμείς φταίμε που όλα αυτά τα χρόνια, οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί που ελέγχουν τους εργοδότες έχουν διαλυθεί;» διερωτώνται οι εργαζόμενοι.
Αιτήματα των εργαζομένων, μεταξύ άλλων, είναι η καταβολή μηνιαίου επιδόματος 534 ευρώ με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και επιδότηση ενοικίου για όσο η πανδημία επηρεάζει τη δουλειά τους και εξασφάλιση πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων στην αναπαραγωγή του ψηφιακού υλικού σε διαδίκτυο και αλλού. Το Εικαστικό Επιμελητήριο Ελλάδος, ζητά να καλυφθούν όλα τα πραγματικά «κενά» της δημόσιας εκπαίδευσης με μόνιμους εκπαιδευτικούς καλλιτέχνες και καταγγέλλει την «κατάργηση της κυβερνητικής απόφασης 'έξωσης' των τεχνών από το Λύκειο», διεκδικώντας να μη μείνει «κανένα σχολείο χωρίς τέχνη και καλλιτέχνες εκπαιδευτικούς. Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών».
