Ο σκιτσογράφος Αρκάς έχει αγαπηθεί από το κοινό και δεν θα ήταν υπερβολή να αναφέρει κανείς πως σχεδόν κάθε βιβλιοθήκη έχει έστω έναν τόμο από την πλούσια εργογραφία του.
Καυστικός, ευφυής, χαρισματικός είχε το σπάνιο χάρισμα να στέκεται «υπεράνω» όλων και να εκτοξεύει τα βέλη του προς πάσα κατεύθυνση.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι φωνές που εκφράζουν προβληματισμούς για τις επιλογές του Αρκά που δεν συνάδουν με το πνεύμα ανεξαρτησίας και αδέσμευτης έκφρασης. Υπάρχουν, πάλι, κριτικές πως ο Αρκάς απλώς... έπαψε να είναι αστείος και αναλώνεται σε ένα είδος χιούμορ αρκετά πεζού, προβλέψιμου και τετριμμένου.
Φυσικά, παραμένουν αρκετοί οι υποστηρικτές του Αρκά που επιμένουν στο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και εκτιμούν πως δεν «χάθηκε» το πραγματικό ύφος του Αρκά, αλλά μετασχηματίστηκε λόγω της συγκυρίας.
Στην ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα, διατυπώνονται εξίσου τα επιχειρήματα που αποτυπώθηκαν παραπάνω. Η κρίση, άλλωστε, του καθενός διαφέρει.
