Ο κόσμος κυριολεκτικά ξεχείλιζε, με την κίνησ να φτάνει από τον Καρέα και την Καισαριανή μέχρι τον Βύρωνα.
Ο κόσμος, όμως, υπομονετικός, στωικός και το κλίμα θύμιζε περισσότερο εθιμοτυπικό παρά συναυλία.
Γιατί ο περισσότερος κόσμος δεν πήγε "για να ακούσει τον Μικρούτσικο". Πήγε για να δει τον Θάνο, να του συμπαρασταθεί, να του δείξει την αγάπη και την αφοσίωσή του που ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια μεταξύ καλλιτέχνη-κοινού.
Γιατί ο Θάνος, την είχε και την έχει ανάγκη αυτή τη συμπαράσταση.
«Ζούμε σε ένα βάρβαρο κόσμο. Η βαρβαρότητα μας κατακλύζει. Όπως είπε ο γερο-Κάρολος, πρέπει να αφήσουμε ανοιχτό το παράθυρο στο όνειρο. Αφήνοντας ένα παράθυρο στο όνειρο, τότε μόνο θα φτιάξουμε μια κοινωνία που θα μπορεί να αυτοπραγματωθεί ο άνθρωπος. Μια κοινωνία που ο ποιητής θα ψαρεύει κι ο ψαράς θα μπορεί να γράφει ποιήματα» είπε μεταξύ άλλων ο ίδιος, ο οποίος εμφανίσθηκε ... εκτός κλίματος! Σαν να μην άλλαξε τίποτε· δραστήριος, ακάματος, ευδιάθετος.
Στην σκηνή, παρήλασαν μερικά από τα πιο μεγάλα ονόματα του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, για να τιμήσουν αλλά και να πουν το δικό τους «ευχαριστώ» στον μεγάλο δημιουργό: ο Γιώργος Νταλάρας, η Χαρούλα Αλεξίου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, η Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Γιώργος Μεράντζας, ο Κώστας Θωμαϊδης, η Μαριάννα Πολυχρονίδη.
Kαι τέλος, μια υπόσχεση: Θάνο, αυτό το τραγούδι, θα το πούμε ακόμα μια φορά.
