Alfavita Newsroom 
Μια ιστορία από τα παλιά...
Τον καιρό της Κατοχής, οι Γερμανοί πιάσανε στα μέρη μου έναν μπάρμπα και τον φόρτωσαν μαζί με άλλους σ' ένα καμιόνι προς τα Γιάννενα.
"Για καλό δε μ' έπιασαν τούτοι δω", είπε μέσα του ο μπάρμπας.
Σαν το σκυλί στ' αμπέλι θα πάω, μου φαίνεται"...
Εκείνον τον καιρό δεν είχαν γίνει ακόμα οι γέφυρες στο Λούρο (λίγο μετά τα "πλατανάκια", για όσους ξέρουν τη διαδρομή) κι ο δρόμος φιδογύριζε στην πλαγιά, με το γκρεμό να χάσκει από κάτω. Σε κείνο λοιπόν το σημείο της διαδρομής (ο παλιός ο δρόμος φαίνεται ακόμα, για όσους ξέρουν να παρατηρούν κάτι τέτοιες λεπτομέρεις), το καμιόνι αναγκαστικά έκοψε ταχύτητα.
"Χαμένος για χαμένος· ή τώρα, ή ποτέ!" είπε μέσα του ο μπάρμπας.
Δίνει μία στο φρουρό και σαλτάρει έξω απ' την καρότσα. Και μετά, άλλο ένα σάλτο και να σου στο γκρεμό, κουτρουβαλώντας μέχρι κάτω στο ποτάμι. Βγήκαν έξω οι Γερμανοί κι άρχισαν να πυροβολούν στα τυφλά. Βρήκαν ευκαιρία και οι άλλοι και πήδηξαν από το καμιόνι και χάθηκαν στα πλάγια.
Γδαρμένος και καταξεσκισμένος απ' τις πέτρες κι απ' τα πουρνάρια, μουσκεμένος απ' το νερό του ποταμού, ο μπάρμπας της ιστορίας μας βρήκε τελικά το δρόμο και γύρισε σπίτι του με την ψυχή στο στόμα.
Κάτι μου λέει όμως πως τούτη εδώ η ιστορία από τα παλιά, κατά βάση δεν είναι μια ιστορία θάρρους -ούτε κι εγώ την καταγράφω ως τέτοια. Μου φαίνεται ότι, στην πραγματικότητα, είναι μια ιστορία ορθολογικότητας κι ότι ο απλός και ανώνυμος εκείνος συμπατριώτης μας λειτούργησε σα να ήταν ειδήμονας της Θεωρίας Παιγνίων. Αντιμέτωπος με τη βέβαιη προοπτική του θανάτου, προτίμησε την επιλογή της διακινδύνευσης. Προτίμησε δηλαδή την προοπτική εκείνη που άνοιγε μπροστά του κάποιες προοπτικές σωτηρίας, οσοδήποτε ισχνές και αβέβαιες κι αν ήταν. Πόσο διαφορετική θα ήταν άραγε η απόφασή του, αν εκείνος ο απλός και ανώνυμος συμπολίτης μας είχε περάσει Διαφωτισμό;
Spyros Skamnelos
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
