Από την Ανθή Νταουσάνη

 

Ο Μπραντ Πιτ μπορεί φαινομενικά να ζει μια ζωή σαν παραμύθι, αλλά τα τελευταία χρόνια ο συνηθισμένος να βρίσκεται στην κορυφή πρωταγωνιστής έχει αισθανθεί στο πετσί του πώς είναι να σου χρεώνουν μια ή και περισσότερες αποτυχίες, είτε από τη θέση του παραγωγού, είτε από εκείνη του «ξοφλημένου σταρ». Κι όμως, ο ιδρυτής της Plan B αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια αρκετές δυσκολίες στην παραγωγή των ταινιών που επέλεξε να αναλάβει και μοιράστηκε την εμπειρία του με τους αναγνώστες του «The Hollywood Reporter», όπου φωτογραφίζεται με τους συμπρωταγωνιστές του στο αναμενόμενα οσκαρικό «Twelve Years a Slave» και δηλώνει σε όλους όσους έσπευσαν να προαναγγείλουν τη δύση του ότι παραμένει δυναμικά στο παιχνίδι: «Game on, Fuckers!»

 

O εφιάλτης του «World War Z», παρά την εμπορική επιτυχία της ταινίας, παραμένει νωπός, οι αναβολές, τα επαναληπτικά γυρίσματα, οι αλλεπάλληλες επεξεργασίες του σεναρίου και τα συνεχόμενα δημοσιεύματα για μια «κακή επιλογή του Μπραντ Πιτ» παραμένουν νωπά. Όσο για το «Σκότωσέ τους Γλυκά», που είχε προηγηθεί από την Plan B, δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση και θύμισε σε πολλούς το παλιότερο «Η Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον Δειλό Ρόμπερτ Φορντ», μια εξαιρετική ταινία και πάλι από τον Άντριου Ντόμινικ, που υποστηρίχθηκε από την Plan B, απέτυχε εισπρακτικά και απέδωσε στην εταιρεία τη «ρετσινιά» του «arty», ταμπέλα με την οποία δεν επιβιώνει κανείς εύκολα στο Χόλιγουντ.

 

«Μεγαλώνοντας απολαμβάνω περισσότερο τη δουλειά του παραγωγού από τις εμφανίσεις μου μπροστά από την κάμερα, τη δημιουργικότητα της σύνθεσης πολλών στοιχείων από το οποίο θα προκύψει ένα όλον» λέει ο τέσσερις φορές υποψήφιος για όσκαρ ηθοποιός. Όσο για την περιπέτειά του με τα ζόμπι του «Z», της ταινίας που παρά το αρνητικό buzz άρεσε στο κοινό και ήδη φημολογείται ένα σίκουελ λέει: «Πέρασα πολύ χρόνο με αυτήν την ιστορία, έμεινα ώρες ατελείωτες στο δωμάτιο του μοντάζ με αρκετά ταλαντούχους ανθρώπους ώστε να έχω μια ιδέα για το πώς διαχειρίζεσαι τα πράγματα όταν βλέπεις ότι δε λειτουργούν» ανακαλεί στη συνέντευξη. «Η βασική ιδέα ήταν να αφήσουμε τον κόσμο να το δει κι ας τους αφήσουμε να αποφανθούν». Αυτό το «σχέδιο Β» του παραγωγού και πρωταγωνιστή για την ταινία αποδείχτηκε χρυσή συνταγή και ο ίδιος επιβεβαιώνει «ναι, σκεφτόμαστε μια συνέχεια, διερευνούμε σενάρια κι έχουμε πολλές ιδέες. Κανείς ακόμα δεν έχει αναλάβει να γράψει, περισσότερο συνδυάζουμε τις σκέψεις μας».

 

Ακόμα όμως και η ταινία που αποθεώθηκε στο Τορόντο, το «Twelve Years a Slave» του ΜακΚουίν, παραγωγή της Plan B με εντυπωσιακό επιτελείο ηθοποιών μεταξύ των οποίων και ο Μπραντ Πιτ, δεν ξεκίνησε από την αρχή με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Το αμφιλεγόμενο περιεχόμενο με τις σκηνές αποτρόπαιης βίας είχαν οδηγήσει πολλούς σε δυσοίωνες προβλέψεις για την πορεία της στο μποξ όφις και την ένταξή της στο οσκαρικό buzz, ενώ πολλοί έσπευσαν να θεωρήσουν την παραγωγή «ακόμα μια λάθος επιλογή για την Plan B και τον Μπραντ Πιτ».

 

Ο ενθουσιασμός που ακολοθούθησε την πρώτη προβολή της ταινίας στο μεγάλο φεστιβάλ του Καναδά δείχνει ακριβώς το αντίθετο κι ο Μπραντ επιτέλους δικαιώνεται και ξαναμπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι με ταινίες πρώτης γραμμής. Εκτός από το «Twelve Years a Slave» αναμένεται σύντομα να τον δούμε ξανά μαζί με τον Μάικλ Φασμπέντερ στο «The Counselor» του Ρίντλεϊ Σκοτ, ενώ ως παραγωγός έχει αγκαλιάσει «Blonde» του σταθερού συνεργάτη του Άντριου Ντόμινικ με τη Ναόμι Γουότς στο ρόλο της Μέριλιν, όπως την περιγράφει το υποψήφιο για Πούλιτζερ βιβλίο τής Τζόις Κάρολ Όουτς.

He's back!