πώς γίνεται να σκεφτόμαστε τόσοκοντόφθαλμα; Ποιοι έκλεισαν το Ε.Μ.Π.αλήθεια; Γιατί «βιαζόμαστε» να γραφούμε σε ένα Ίδρυμα, που αν χάσει τη μάχη, θα είναι ανίκανο να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες μας, δε θαμπορεί να είναι πια το περίφημο ίδρυμα που είχαμε στο νου μας, όταν το τοποθετήσαμε στηνκορυφή του μηχανογραφικού μας; Έτσι απλά γραφόμαστε, αποδεχόμενοι την απόλυσηεκατοντάδων εργαζομένων, συν‐υπογράφουμε την οικονομική τους εξαθλίωση, όταν πολλο ίαπό εμάς ήδη τη βιώνουμε στο συγγενικό μας περιβάλλον; Γραφόμαστε και αποδεχόμαστε τηνδικτατορική τακτική της απεργοσπασίας; Γιατί αυτό συμβαίνει όταν ο υπουργός απειλεί τουςπρυτάνεις να «ανοίξουν» τα πανεπιστήμια, καταπατώντας το δικαίωμα των εργαζομένων στηναπεργία. Συνυπογράφουμε έτσι στη διαφθορά, γινόμαστε μέτοχοι αυτής, με αντάλλαγμα τι; ένακενό πτυχίο. Υποθηκεύουμε όχι μόνο το μέλλον μας αλλά και το μέλλον της κοινωνίας μας. Μόλιςγίναμε και επίσημα πολίτες και ήδη σκύβουμε το κεφάλι; Σκύβουμε το κεφάλι σε μία μίζερηπαιδεία και μία απάνθρωπη και αντιδημοκρατική κοινωνία; Αν δεν πούμε εμείς όχι, ποιος θα πει;  Ευτυχώς οι άνθρωποι που απεργούν, μας σκέφτονται. Μόνο αυτοί μας σκέφτονται. Σκέφτονταιότι δεν πρέπει να μας υποδεχτούν σε ένα Μετσόβιο Πολυτεχνείο που θα λυγίσει σύντομα. Ας συνειδητοποιήσουμε και μεις τον πραγματικό κίνδυνο. Ας ξεφύγουμε από την πεπατημένη

.

ΔΕΝ πιέζουμε να εγγραφούμε.

 

ΔΕΝ κινδυνεύουμε να χάσουμε τη θέση μας και ΔΕ θα μας κάνουν ναπιέσουμε τους ανθρώπους που αγωνίζονται

 

ΔΕΝ υποκύπτουμε σε ένα κράτος που δεν μαςυπολογίζει ούτε ως φοιτητές ούτε ως εργαζομένους.

 

  Ήρθε η ώρα να κλείσουμε και εμείς το Πολυτεχνείο, γιατί μόνο τότε θα ανοίξει πραγματικά

 

Χ.Κ.

 

Αναδημοσίευση από http://o-dromos.blogspot.gr