Τον προβληματισμό του για τη σημαντική πτώση των βάσεων εισαγωγής στα Παιδαγωγικά Τμήματα κατά τις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2026 εκφράζει, με ανακοίνωσή του, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νηπιαγωγών (ΠΑ.ΣΥ.Ν.). Όπως επισημαίνει, η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί μόνο μια στατιστική καταγραφή, αλλά αντανακλά τη σταδιακή απώλεια της ελκυστικότητας του εκπαιδευτικού επαγγέλματος και την αυξανόμενη απομάκρυνση των νέων από τις Παιδαγωγικές Σχολές.
Στην ανακοίνωσή του, ο ΠΑ.ΣΥ.Ν. αποδίδει την εικόνα αυτή σε μια σειρά παραγόντων, όπως η εργασιακή ανασφάλεια, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι οικονομικές συνθήκες και η, κατά τον Σύλλογο, υποβάθμιση του κύρους του επαγγέλματος. Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη για έναν συνολικό σχεδιασμό που θα ενισχύσει τις Παιδαγωγικές Σπουδές και θα δημιουργήσει ουσιαστικά κίνητρα για την προσέλκυση νέων στο εκπαιδευτικό λειτούργημα.
Η ανακοίνωση του ΠΑ.ΣΥ.Ν.
«Επιστολή για τον Υποβιβασμό των Παιδαγωγικών Τμημάτων
Αξιότιμοι/ες κύριοι/ες,
Οι βάσεις εισαγωγής στα Παιδαγωγικά Τμήματα για το 2026 αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Η σημαντική πτώση των βάσεων σε πολλά τμήματα της χώρας δεν αποτελεί απλώς έναν αριθμό ή μια στατιστική καταγραφή. Αποτελεί το πιο ξεκάθαρο μήνυμα ότι το εκπαιδευτικό επάγγελμα χάνει σταδιακά την ελκυστικότητά του και ότι τα Παιδαγωγικά Τμήματα οδηγούνται σε μια πρωτοφανή υποβάθμιση.
Πίσω από κάθε χαμηλή βάση κρύβεται ένας νέος άνθρωπος που δεν επέλεξε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, αλλά και μια Πολιτεία που επί σειρά ετών δεν κατάφερε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε οι νέοι να εμπιστευτούν το μέλλον τους στην εκπαίδευση.
Για δεκαετίες οι εκπαιδευτικοί ζούσαν μέσα στην αβεβαιότητα. Χιλιάδες νέοι συνάδελφοι εργάζονταν ως αναπληρωτές, μετακινούνταν κάθε χρόνο σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, χωρίς καμία σταθερότητα στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή. Ακόμη και σήμερα, η εργασιακή ανασφάλεια, οι ελλείψεις προσωπικού, οι δυσκολίες της καθημερινότητας στα σχολεία, το αυξημένο κόστος διαβίωσης και οι οικονομικές απολαβές που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της εποχής λειτουργούν αποτρεπτικά για τους υποψηφίους.
Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια συστηματική απαξίωση του ρόλου του εκπαιδευτικού στον δημόσιο διάλογο. Αντί να αναδεικνύεται η σημασία του έργου του, συχνά αμφισβητείται η προσφορά του, ενώ οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει παραμένουν χωρίς ουσιαστικές λύσεις. Δεν είναι λοιπόν παράδοξο ότι ολοένα και λιγότεροι μαθητές επιλέγουν τα Παιδαγωγικά Τμήματα ως πρώτη τους επιλογή.
Και όμως, ο εκπαιδευτικός είναι εκείνος που κρατά στα χέρια του το μέλλον μιας κοινωνίας. Είναι ο άνθρωπος που θα διαμορφώσει τον αυριανό πολίτη, θα καλλιεργήσει αξίες, θα στηρίξει παιδιά με διαφορετικές ανάγκες, θα ενισχύσει τη συμπερίληψη, θα δημιουργήσει τις βάσεις της γνώσης και της δημοκρατίας. Δεν μπορεί μια τόσο κρίσιμη αποστολή να αντιμετωπίζεται ως επάγγελμα μειωμένου κύρους.
Η εικόνα αυτή πρέπει να προβληματίσει σοβαρά το Υπουργείο Παιδείας, τα Πανεπιστήμια και συνολικά την Πολιτεία. Η αντιμετώπιση του ζητήματος δεν μπορεί να εξαντλείται στη δημοσίευση των βάσεων κάθε χρόνο. Απαιτείται ένας συνολικός σχεδιασμός για την αναβάθμιση των Παιδαγωγικών Σπουδών και του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού.
Χρειάζονται πολιτικές που θα αποκαταστήσουν το κύρος του εκπαιδευτικού, θα εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, θα ενισχύσουν οικονομικά τους νέους συναδέλφους, θα μειώσουν την εργασιακή ανασφάλεια και θα δώσουν πραγματικά κίνητρα στους μαθητές να επιλέξουν συνειδητά τις Παιδαγωγικές Σχολές.
Η πτώση των βάσεων δεν είναι απλώς ένα πανεπιστημιακό ζήτημα. Είναι ζήτημα εθνικής εκπαιδευτικής πολιτικής. Γιατί όταν οι καλύτεροι μαθητές παύουν να βλέπουν την εκπαίδευση ως μια ελκυστική επαγγελματική προοπτική, οι συνέπειες θα φανούν στα σχολεία των επόμενων δεκαετιών.
Η επένδυση στην εκπαίδευση ξεκινά από την επένδυση στους ανθρώπους που θα τη στελεχώσουν. Αν δεν στηρίξουμε σήμερα τα Παιδαγωγικά Τμήματα και το λειτούργημα του εκπαιδευτικού, αύριο θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες μιας βαθύτερης κρίσης στην ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης.
Οι βάσεις του 2026 δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι ένα ηχηρό καμπανάκι για το μέλλον της ελληνικής εκπαίδευσης. Η Πολιτεία οφείλει να το ακούσει πριν να είναι αργά.
Με εκτίμηση,
Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΑ.ΣΥ.Ν.»
