Οι γονείς ήμασταν εκεί και συμπορευτήκαμε μαζί με τους παιδιά μας στον δίκαιο αγώνα τους για ένα σχολείο που μορφώνει και δεν εξοντώνει!
Μαζί με τους μαθητές που έσπασαν το τείχος της τρομοκρατίας και των απειλών του υπουργείου και της κυβέρνησης που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τους επιβάλλουν τη σιωπή.
Οι μαθητές σήκωσαν και πάλι κεφάλι απέναντι σε μια πολιτική κι ένα σύστημα που τους θέλει με σκυμμένη συνείδηση, απελπισμένους νέους και αναλώσιμους και μας έδωσαν και αυτοί ένα μάθημα ότι «Θέλουν ένα σχολείο δημιουργικό, και όχι κέντρο εξεταστικό».
Με το σύνθημα «οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν δόθηκαν ποτέ», δίνουμε λοιπόν στα παιδιά μας το παράδειγμα της διεκδίκησης, το παράδειγμα να μη μένουν θεατές σε αυτό που τους συμβαίνει, να βγαίνουν μπροστά, να προσπαθούν καθημερινά να αλλάξουν τη ζωή τους.
