«Η πρώτη φάση πρόσληψης των αναπληρωτών αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 5 Σεπτεμβρίου, ημέρα Παρασκευή. Οι εκπαιδευτικοί θα έχουν ένα περιθώριο 2-3 ημερών να παρουσιαστούν, ως είθισται, στις διευθύνσεις εκπαίδευσης ώστε να τοποθετηθούν ακολούθως στα σχολεία.»
Πόσο εύκολα τα λένε… Ξέρουν άραγε πόση ταλαιπωρία έχει αυτό που είθισται; Κάτι χιλιάδες άνθρωποι φορτωμένοι με βαλίτσες να περιμένουν μπροστά από έναν υπολογιστή το πότε θα τους καλέσουν. Οι περισσότεροι σκοτωνόμαστε να παρουσιαστούμε την πρώτη μέρα γιατί πιστεύουμε οι ανόητοι ότι κάπως κάπου κάποτε αυτή η μέρα θα μετρήσει.
Μέσα σε αυτές τις 2-3 μέρες πρέπει να αλλάξουμε σπίτι και τόπο, ως είθισται. Πρέπει να αλλάξουμε ζωή, ως είθισται. Να χωρέσουμε ένα ολόκληρο σπίτι μέσα σε ένα Ι.Χ., ως είθισται. Να βρούμε δρομολόγια και να προλάβουμε πτήσεις, ως είθισται. Να ξοδέψουμε μια περιουσία στα ξενοδοχεία – αφού είναι αδύνατον να ξαναγυρίσουμε πίσω - μέχρι να δεήσουν να μας ανακοινώσουν το σχολείο, το χωριό και το νησί που θα υπηρετήσουμε, πράγμα που μπορεί να πάρει εβδομάδες, ως είθισται. Και όταν τελικά γίνει, πρέπει μέσα σε λίγες ώρες, ως είθισται, να ψάξουμε και να βρούμε το σπίτι όπου θα ζήσουμε τους επόμενους μήνες, να το κάνουμε κατοικήσιμο, να διανυκτερεύσουμε και την άλλη μέρα να πάμε στα σχολεία μας.
Κοίτα να δεις… Για το ίδιο, μα ακριβώς το ίδιο γεγονός ο υφυπουργός ξόδεψε τρεις αράδες και τελείωσε. Εμείς ξοδεύουμε χρήματα, ενέργεια, κουράγιο, αντοχή και όλα αυτά πριν αρχίσει καν η χρονιά.
Δεν πειράζει…
Έτσι είθισται…
