«Περισσότερα παιδιά, λιγότερος χώρος»: Αντιδράσεις για τη μείωση των προδιαγραφών ασφαλείας και υποδομών στους παιδικούς σταθμούς

Σε έντονη καταγγελία και αίτημα επανεξέτασης της πρόσφατης ΚΥΑ 21882/2026 (ΦΕΚ Β΄ 6093/07.10.2026) προχώρησε ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας (ΠΑΣΥΠΠΠΗ), επισημαίνοντας ότι οι νέες ρυθμίσεις των Υπουργείων Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και Περιβάλλοντος και Ενέργειας οδηγούν σε μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων χώρων, υποδομών και ασφάλειας στους ιδιωτικούς βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς. 

Ο Σύνδεσμος υπογραμμίζει ότι οι αλλαγές, όπως η αύξηση της υπέρβασης δυναμικότητας έως 15% στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, ο περιορισμός των υπαίθριων και εσωτερικών χώρων ανά παιδί, καθώς και η μείωση του ηλικιακού ορίου μετάβασης στα παιδικά τμήματα από τους 30 στους 24 μήνες, αντιμετωπίζουν τα παιδιά ως «αριθμούς» και θέτουν σε κίνδυνο την ποιότητα της φροντίδας και την ασφάλειά τους, απουσία επαρκούς επιστημονικής τεκμηρίωσης. 

Παράλληλα, ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ ζητά τη δημοσιοποίηση των σχετικών μελετών και γνωμοδοτήσεων, απαιτώντας από την Πολιτεία να θέσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα των παιδιών στο επίκεντρο του σχεδιασμού, αντί να προσαρμόζει τις προδιαγραφές στις δυνατότητες των υφιστάμενων εγκαταστάσεων. 

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΠΑΣΥΠΠΠΗ:

• Για την ΚΥΑ 21882/2026 (ΦΕΚ Β΄ 6093/07.10.2026) σχετικά με τις προδιαγραφές λειτουργίας βρεφικών, παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών ιδιωτικού δικαίου.

  «Οι προδιαγραφές λειτουργίας των δομών οφείλουν να προσαρμόζονται στις ανάγκες των παιδιών και όχι οι ανάγκες των παιδιών στις δυνατότητες χωρητικότητας των δομών».

• Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας (ΠΑΣΥΠΠΠΗ) —ο οποίος αποτελεί το επιστημονικό και επαγγελματικό όργανο που εκπροσωπεί τους αποφοίτους των Τμημάτων Προσχολικής Αγωγής, των Τ.Ε.Ι. Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Ηπείρου και των Τμημάτων Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία του ΠΑΔΑ, του ΔΙΠΑΕ και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, οι οποίοι παρέχουν αγωγή, φροντίδα και εκπαίδευση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας που φιλοξενούνται στους Ιδιωτικούς και Δημοσιους Παιδικούς και Βρεφονηπιακούς Σταθμούς όλης της χώρας— εκφράζει την έντονη αντίθεσή του και καταγγέλλει τη φιλοσοφία που διέπει μια σειρά τροποποιήσεων στις προδιαγραφές λειτουργίας των σταθμών, τις οποίες συνυπέγραψαν το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με την ΚΥΑ 21882/2026.
• Οι νέες ρυθμίσεις εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τον παιδαγωγικό τους προσανατολισμό, την επιστημονική τους τεκμηρίωση και, κυρίως, για το κατά πόσο προτάσσονται οι πραγματικές ανάγκες, η ασφάλεια και τα δικαιώματα των παιδιών. Την ώρα που η σύγχρονη επιστημονική γνώση αναδεικνύει τη σημασία του κατάλληλου παιδαγωγικού περιβάλλοντος, της εξατομικευμένης φροντίδας και των σταθερών σχέσεων, η νέα ΚΥΑ αυξάνει τον αριθμό των φιλοξενούμενων παιδιών και μειώνει τις ελάχιστες απαιτήσεις χώρων και υποδομών.
• Ποια αντίληψη για την Πρώιμη Παιδική Αγωγή και Φροντίδα υπηρετούν αυτές οι επιλογές; Μια αντίληψη που αναγνωρίζει το παιδί ως πρόσωπο με δικαιώματα, ιδιαίτερες αναπτυξιακές ανάγκες και προσωπικούς ρυθμούς ή μια λογική αριθμητικής διαχείρισης, στην οποία προέχει πόσα περισσότερα παιδιά μπορούν να φιλοξενηθούν στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις;
• Οι αριθμοί αποκαλύπτουν την κατεύθυνση των αλλαγών. Η αντιπαραβολή των προηγούμενων και των νέων προδιαγραφών αναδεικνύει τις ακόλουθες μεταβολές:
  1. Υπέρβαση δυναμικότητας: από 10% σε 15% για την Αττική και την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.
  2. Αίθουσες ύπνου βρεφών: από σχεδιασμό για 10-12 βρέφη σε 12-14 βρέφη.
  3. Θέσεις ύπνου: από 2,50 τ.μ. ανά βρέφος σε 2,50 τ.μ. ανά θέση ύπνου, με πρόβλεψη μίας θέσης ύπνου ανά δύο βρέφη.

  4. Ελάχιστη επιφάνεια αίθουσας ύπνου: από 15 τ.μ. σε 12 τ.μ.

      

  5. Θέσεις αλλαγής βρεφών: από μία θέση ανά 6 βρέφη σε μία ανά 9 βρέφη.
  6. Υπαίθριος χώρος: από 4,50 τ.μ. σε 3,50 τ.μ. ανά παιδί, με ειδική πρόβλεψη 3 τ.μ. για την Αττική και την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.

  7. Προστατευτικά κιγκλιδώματα και στηθαία: από ελάχιστο ύψος 1,50 μ. σε 1,20 μ.

      

  8. Ηλικιακό όριο μετάβασης από τα βρεφικά στα παιδικά τμήματα: από 2,5 έτη σε 2 έτη.

     ΠΑΣΥΠΠΠΗ | Ανακοίνωση – Καταγγελία

      

• Οι παραπάνω αλλαγές προβλέπονται στο κείμενο της ΚΥΑ 21882/2026. Δεν πρόκειται για ασήμαντες τεχνικές λεπτομέρειες, καθώς αφορούν τον χώρο στον οποίο τα παιδιά κοιμούνται, κινούνται, παίζουν και δέχονται καθημερινή φροντίδα. Ποια επιστημονικά δεδομένα τεκμηριώνουν ότι οι ανάγκες των παιδιών μπορούν να καλύπτονται εξίσου αποτελεσματικά με μικρότερες απαιτήσεις χώρου και αυξημένη δυνατότητα φιλοξενίας;
• Οι ανάγκες των παιδιών δεν μειώνονται με μια υπουργική απόφαση. Η αντίφαση που προκύπτει είναι βαθιά παιδαγωγική:
  • Όταν αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών, μειώνεται η δυνατότητά τους για ουσιαστική αλληλεπίδραση με τον παιδαγωγό.
  • Όταν περιορίζονται οι διαθέσιμοι χώροι, περιορίζεται η δυνατότητά τους για κίνηση, εξερεύνηση, παιχνίδι και αυτενέργεια.
  • Και όταν μεταβάλλονται οι προδιαγραφές των χώρων ύπνου και υγιεινής, δεν καλύπτονται οι ατομικοί βιολογικοί ρυθμοί και οι ανάγκες φροντίδας των βρεφών.
• Τα παιδιά δεν είναι αριθμοί σε πίνακες δυναμικότητας ούτε μονάδες που μπορούν να προστίθενται σε έναν χώρο επειδή τροποποιήθηκε μια κανονιστική διάταξη. Η σίτιση, ο ύπνος, η ατομική υγιεινή, το παιχνίδι και η καθημερινή επικοινωνία δεν είναι διαδικασίες μαζικής εξυπηρέτησης· αποτελούν ουσιαστικές στιγμές ανάπτυξης, μάθησης, συναισθηματικής ασφάλειας και διαμόρφωσης σχέσεων εμπιστοσύνης. Η αύξηση της δυναμικότητας δεν μπορεί να αξιολογείται αποκομμένα από την ποιότητα του περιβάλλοντος, την επάρκεια της στελέχωσης και τη δυνατότητα του προσωπικού να ανταποκρίνεται ουσιαστικά στις ανάγκες κάθε παιδιού.
• Η ασφάλεια των παιδιών δεν είναι πεδίο εκπτώσεων. Η ασφάλεια των βρεφών και των μικρών παιδιών δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια ούτε παράμετρος που μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη αύξησης της χωρητικότητας, αλλά αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Πολιτείας και θεμελιώδης προϋπόθεση λειτουργίας κάθε δομής. Κάθε απαίτηση για μείωση των ωφέλιμων χώρων, κάθε μεταβολή στις προδιαγραφές προστασίας και κάθε αύξηση του αριθμού των παιδιών οφείλει να συνοδεύεται από σαφή και ειδική τεκμηρίωση ότι δεν υποβαθμίζεται η προστασία τους. Δεν αρκεί μια ρύθμιση να είναι διοικητικά επιτρεπτή, πρέπει να διασφαλίζει κατάλληλες και ασφαλείς συνθήκες στην πράξη.

• Όταν πρόκειται για παιδιά που δεν μπορούν να αναγνωρίσουν έναν κίνδυνο ή να προστατεύσουν μόνα τους τον εαυτό τους, η ευθύνη των αρμόδιων αρχών είναι ακόμη μεγαλύτερη. Κανένα παιδί δεν πρέπει να πληρώνει το τίμημα της ανεπαρκούς υποδομής, της ελλιπούς στελέχωσης ή μιας απόφασης που προηγείται της επαρκούς επιστημονικής τεκμηρίωσης. Ζητούμε να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε η αξιολόγηση των αλλαγών ως προς την ασφάλεια των παιδιών και να διευκρινιστεί πώς διασφαλίζεται ότι οι νέες προδιαγραφές δεν δημιουργούν πρόσθετους κινδύνους στην καθημερινή λειτουργία των δομών.

  ΠΑΣΥΠΠΠΗ | Ανακοίνωση – Καταγγελία

   

• Παιδιά δύο ετών σε παιδικά τμήματα: έξι μήνες που δεν είναι απλώς έξι μήνες. Η μείωση του ηλικιακού ορίου από τους 30 στους 24 μήνες δεν αποτελεί μια απλή διοικητική μεταβολή. Το διάστημα των έξι μηνών, σε αυτή την τόσο πρώιμη φάση της ζωής, μπορεί να αντιστοιχεί σε σημαντικές αλλαγές στη γλωσσική, γνωστική, κινητική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Από τα δύο έως τα δυόμισι έτη, τα παιδιά κατακτούν σταδιακά νέες δεξιότητες επικοινωνίας, αναπτύσσουν την αυτονομία τους, εξελίσσουν την κινητικότητά τους και αρχίζουν να διαχειρίζονται με διαφορετικό τρόπο τα συναισθήματα και τις σχέσεις τους με τους άλλους.
• Παράλληλα, τα παιδιά εξακολουθούν να έχουν αυξημένη ανάγκη για ατομική φροντίδα, σταθερές σχέσεις με τους παιδαγωγούς, συναισθηματική ασφάλεια και υποστήριξη στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Ένα παιδί 24 μηνών δεν έχει αυτομάτως τις ίδιες αναπτυξιακές δυνατότητες και ανάγκες με ένα παιδί 30 μηνών. Η χρονολογική ηλικία από μόνη της δεν αρκεί για να αποτυπώσει τον ατομικό ρυθμό ανάπτυξης, τον βαθμό αυτοεξυπηρέτησης ή την ανάγκη κάθε παιδιού για υποστήριξη. Γι' αυτό, η αλλαγή του ηλικιακού ορίου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ανεξάρτητα από τις απαιτήσεις στελέχωσης, την οργάνωση των τμημάτων, την καταλληλόλητα των χώρων και τις δυνατότητες των παιδαγωγών να ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών.
• Με ποια επιστημονική τεκμηρίωση κρίθηκε ότι η μεταφορά του ορίου από τους 30 στους 24 μήνες είναι παιδαγωγικά κατάλληλη, χωρίς να απαιτείται αντίστοιχη επανεξέταση των συνθηκών φροντίδας, της στελέχωσης και της καθημερινής λειτουργίας των τμημάτων; Η ανάπτυξη του παιδιού δεν αλλάζει επειδή αλλάζει μια υπουργική απόφαση. Και οι έξι μήνες στην πρώιμη παιδική ηλικία δεν είναι μια αμελητέα χρονική διαφορά· είναι ένα ουσιαστικό αναπτυξιακό διάστημα που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στον σχεδιασμό των δομών.
• Προκύπτουν, επομένως, συγκεκριμένα ερωτήματα:
  • Με ποια παιδαγωγική και αναπτυξιακή τεκμηρίωση αποφασίστηκε η μεταβολή του ηλικιακού ορίου;
  • Αξιολογήθηκε η καταλληλόλητα των χώρων και της στελέχωσης για παιδιά ηλικίας μόλις δύο ετών;

  • Εξετάστηκε αν οι προβλεπόμενες αναλογίες προσωπικού και οι συνθήκες λειτουργίας ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες αυτής της ηλικιακής ομάδας;

    Το Υπουργείο οφείλει να απαντήσει με επιστημονικά δεδομένα στα παραπάνω ερωτήματα.

• Η στελέχωση δεν είναι απλή αριθμητική. Η επάρκεια της στελέχωσης πρέπει να αξιολογείται σε συνδυασμό με τη συνολική δυναμικότητα, την ηλικία των παιδιών και τις καθημερινές ανάγκες φροντίδας τους. Η ΚΥΑ προβλέπει, για παράδειγμα, έναν βρεφονηπιοκόμο για μονάδα με δυναμικότητα από ένα έως οκτώ βρέφη, με διαφορετικές απαιτήσεις για μεγαλύτερη δυναμικότητα, ενώ για το νηπιακό τμήμα προβλέπεται ένας νηπιαγωγός για δυναμικότητα έως 25 νηπίων, με πρόσθετες προβλέψεις για μεγαλύτερες μονάδες. Παράλληλα, επιτρέπει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις στον διευθυντή ή στον διευθυντή παιδαγωγικού προγράμματος να απασχολείται σε τμήμα και να προσμετράται στη στελέχωση, όταν η δυναμικότητα δεν υπερβαίνει τα προβλεπόμενα όρια.

  ΠΑΣΥΠΠΠΗ | Ανακοίνωση – Καταγγελία

   

• Το ζήτημα δεν είναι μόνο πόσοι εργαζόμενοι προβλέπονται τυπικά, αλλά πόσοι βρίσκονται πραγματικά δίπλα στα παιδιά, ποια επιστημονικά προσόντα διαθέτουν και κατά πόσο μπορούν να ανταποκρίνονται ουσιαστικά στις ανάγκες τους. Η διοικητική δυνατότητα να προσμετράται ένα πρόσωπο στη στελέχωση δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι εξασφαλίζεται επαρκής παιδαγωγική παρουσία σε κάθε στιγμή της ημέρας. Απαιτείται αξιολόγηση της πραγματικής λειτουργίας της μονάδας, των καθηκόντων του προσωπικού και των αναγκών κάθε ηλικιακής ομάδας. Η ποιότητα της παιδαγωγικής αλληλεπίδρασης δεν εξασφαλίζεται μόνο με έναν αριθμητικό πίνακα προσωπικού, αλλά προϋποθέτει επαρκή στελέχωση, εξειδικευμένα προσόντα, κατάλληλες συνθήκες εργασίας και πραγματική δυνατότητα εξατομικευμένης φροντίδας.
• Η ευρωπαϊκή εμπειρία αναδεικνύει τη σημασία των αναλογιών. Τα ευρωπαϊκά συστήματα προσχολικής αγωγής και φροντίδας διαφοροποιούνται ως προς την ηλικία των παιδιών, το μέγεθος των ομάδων, τα προσόντα του προσωπικού και τον τρόπο υπολογισμού των αναλογιών. Η έκθεση Eurydice Key Data on Early Childhood Education and Care in Europe 2025 καταγράφει σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των χωρών, επισημαίνοντας τη σημασία τόσο των αναλογιών παιδιών και προσωπικού όσο και της οργάνωσης των δομών. Ενδεικτικά, για τα παιδιά κάτω των τριών ετών, το φινλανδικό πλαίσιο προβλέπει αναλογία ενός κατάλληλα καταρτισμένου εργαζομένου ανά τέσσερα παιδιά, ενώ στην Αγγλία προβλέπεται ένας εργαζόμενος ανά τρία παιδιά κάτω των δύο ετών και ένας ανά πέντε παιδιά ηλικίας δύο ετών.
• Ενδεικτικές νομοθετικές αναλογίες προσωπικού (Νορβηγία, Φινλανδία, Αγγλία):

  • Νορβηγία | Κάτω των 3 ετών | 3 παιδιά ανά εργαζόμενο

     

  • Φινλανδία | Κάτω των 3 ετών | 4 παιδιά ανά εργαζόμενο

     

  • Αγγλία | Κάτω των 2 ετών | 3 παιδιά ανά εργαζόμενο

     

  • Αγγλία | 2 ετών | 5 παιδιά ανά εργαζόμενο

     

    (Σημείωση: Οι ηλικίες και ο τρόπος υπολογισμού διαφέρουν· τα στοιχεία δεν είναι άμεσα ισοδύναμα με τον ελληνικό πίνακα δυναμικότητας).

• Το ουσιαστικό ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: ποιες διεθνείς συγκριτικές μελέτες και ποια επιστημονικά δεδομένα αξιοποίησαν τα συναρμόδια Υπουργεία πριν εγκρίνουν τις συγκεκριμένες αλλαγές; Η σύγκριση με άλλες χώρες δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά, αλλά οφείλει να λαμβάνει υπόψη το σύνολο του πλαισίου λειτουργίας, τα προσόντα του προσωπικού, την οργάνωση των ομάδων και τις συνθήκες καθημερινής φροντίδας.

  ΠΑΣΥΠΠΠΗ | Ανακοίνωση – Καταγγελία

   

• Η επαγγελματική ορολογία οφείλει να αντανακλά τη σύγχρονη επιστημονική πραγματικότητα. Η υπουργική απόφαση διατηρεί επαγγελματικές ονομασίες που δημιουργούν ερωτήματα ως προς την ακρίβεια με την οποία αποτυπώνονται οι διακριτοί επιστημονικοί και επαγγελματικοί ρόλοι στην Πρώιμη Παιδική Αγωγή και Φροντίδα. Η χρήση του τίτλου «νηπιαγωγός» στον πίνακα στελέχωσης των παιδικών τμημάτων απαιτεί σαφή διευκρίνιση ως προς τα απαιτούμενα προσόντα και το αντικείμενο των καθηκόντων, ενώ αλγεινή εντύπωση προκαλεί η παράλειψη του τίτλου Παιδαγωγός Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας.
• Με τη θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης, τα παιδιά ηλικίας 4-6 ετών φοιτούν στα νηπιαγωγεία, με εκπαιδευτικούς του κλάδου ΠΕ60 Νηπιαγωγών. Αντίστοιχα, η αγωγή και φροντίδα των παιδιών στην πρώιμη παιδική ηλικία αποτελεί το εξειδικευμένο επιστημονικό αντικείμενο των Παιδαγωγών Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας. Δεν αμφισβητούμε τα επαγγελματικά δικαιώματα ή την επιστημονική επάρκεια άλλων κλάδων, απαιτούμε όμως από την Πολιτεία να αποτυπώνει με ακρίβεια τους διακριτούς επαγγελματικούς τίτλους και τα αντίστοιχα προσόντα. Πώς είναι δυνατόν τα συναρμόδια Υπουργεία να αναθεωρούν το πλαίσιο λειτουργίας των δομών χωρίς να επικαιροποιούν ταυτόχρονα την ορολογία που αφορά τους επιστήμονες και επαγγελματίες του πεδίου;
• Ποιοι γνωμοδότησαν και με ποια επιστημονικά κριτήρια; Οι νέες ρυθμίσεις δεν αρκεί να διαθέτουν τυπική κανονιστική ισχύ, αλλά οφείλουν να στηρίζονται σε επαρκή τεκμηρίωση για την ασφάλεια, την ανάπτυξη και την ευημερία των παιδιών. Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ ζητά από τα συναρμόδια Υπουργεία να απαντήσουν δημόσια και συγκεκριμένα:
  1. Ποιοι επιστημονικοί φορείς και ποιοι ειδικοί συμμετείχαν στη διαμόρφωση της απόφασης;
  2. Ποιες γνωμοδοτήσεις και μελέτες αξιοποιήθηκαν για τη μεταβολή των ελάχιστων απαιτήσεων χώρων, ύπνου, υγιεινής και προστασίας;
  3. Με ποια στοιχεία αξιολογήθηκαν οι επιπτώσεις των αλλαγών στην ασφάλεια και στην ποιότητα της καθημερινής φροντίδας;
  4. Έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί το Εθνικό Συμβούλιο Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία, το οποίο προβλέπεται στον Ν. 4837/2021, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 5178/2025; Εφόσον έχει συγκροτηθεί, ζητήθηκε η γνώμη του για τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις; Γιατί ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ και οι επιστημονικοί φορείς που γνωρίζουν τις ανάγκες των βρεφών και των μικρών παιδιών τόσο από την επιστημονική έρευνα όσο και από την καθημερινή παιδαγωγική πράξη δεν ενημερώθηκαν και δεν κλήθηκαν να παραστούν ενώ είναι μέλη;

• Στο δημοσιευμένο κείμενο της ΚΥΑ δεν παρατίθενται συγκεκριμένες επιστημονικές μελέτες ή γνωμοδοτήσεις επιστημονικών φορέων που να τεκμηριώνουν τις επίμαχες μεταβολές. Για τον λόγο αυτό, ζητούμε να γνωστοποιηθούν οι σχετικές εισηγήσεις, γνωμοδοτήσεις, μελέτες και τα στοιχεία της διαβούλευσης, καθώς και να δοθεί έγγραφη απάντηση στα ερωτήματα του Συνδέσμου. Η επιστημονική τεκμηρίωση δεν είναι προαιρετική διαδικασία όταν οι αποφάσεις επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή ζωή, την ασφάλεια και την ανάπτυξη χιλιάδων μικρών παιδιών.

  ΠΑΣΥΠΠΠΗ | Ανακοίνωση – Καταγγελία

   

• Η ποιότητα δεν μπορεί να είναι το τίμημα της αύξησης της δυναμικότητας. Ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ αναγνωρίζει την ανάγκη δημιουργίας περισσότερων θέσεων στους βρεφικούς, παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς. Η κοινωνική αυτή ανάγκη, όμως, δεν δικαιολογεί από μόνη της τη μείωση των ελάχιστων απαιτήσεων που διαμορφώνουν τις συνθήκες φροντίδας και προστασίας των παιδιών. Η ουσιαστική απάντηση στην αυξημένη ζήτηση είναι η δημιουργία νέων κατάλληλων υποδομών, η επαρκής στελέχωση, η αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης και η σταθερή επένδυση στην ποιότητα της Πρώιμης Παιδικής Αγωγής και Φροντίδας – όχι η προσαρμογή των αναγκών των παιδιών στα όρια των υφιστάμενων εγκαταστάσεων.
• Για τον λόγο αυτό, ο ΠΑΣΥΠΠΠΗ ζητά:
  • την ουσιαστική επανεξέταση των επίμαχων διατάξεων της ΚΥΑ 21882/2026,
  • τη δημοσιοποίηση της επιστημονικής τεκμηρίωσης και των γνωμοδοτήσεων στις οποίες στηρίχθηκαν οι αλλαγές,
  • την αξιολόγηση των επιπτώσεων των νέων προδιαγραφών στην ασφάλεια, στην παιδαγωγική ποιότητα και στην καθημερινή φροντίδα των παιδιών,
  • την ουσιαστική συμμετοχή των επιστημονικών και επαγγελματικών φορέων του πεδίου στη διαδικασία επανεξέτασης.
• Η Πολιτεία οφείλει να απαντήσει σε ένα θεμελιώδες ερώτημα: σχεδιάζει τις δομές με βάση τις ανάγκες των παιδιών ή προσαρμόζει τις ανάγκες των παιδιών στις δυνατότητες των υποδομών;
  • Η Πρώιμη Παιδική Αγωγή και Φροντίδα δεν είναι άσκηση χωρητικότητας.
  • Τα παιδιά δεν είναι αριθμοί.
  • Η ασφάλεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη.

  • Η ποιότητα δεν είναι πολυτέλεια.

    Οι προδιαγραφές λειτουργίας των δομών οφείλουν να προσαρμόζονται στις ανάγκες των παιδιών και όχι οι ανάγκες των παιδιών στις δυνατότητες χωρητικότητας των δομών.