Στον Μεγάλο περίπατο του Πέτρου, η Άλκη Ζέη περιγράφει μια μαθητική παρέλαση κατά τη δικτατορία του Μεταξά. Ο μικρός Πέτρος θυμάται ότι η συμμετοχή ήταν υποχρεωτική, αλλά ο ίδιος ήθελε να πάρει μέρος, επειδή επιθυμούσε να φορέσει τη στολή του φαλαγγίτη.
Ο διευθυντής είχε δώσει οδηγίες στους μαθητές να επευφημήσουν τον αρχηγό και την Ελλάδα. Ορισμένοι συμμαθητές του Πέτρου, όμως, αποφάσισαν να διακωμωδήσουν τα συνθήματα, φωνάζοντας για μαϊντανό και φασουλάδα.
Ο Πέτρος αγανακτεί. Η αντίδρασή του δημιουργεί σύγκρουση με την παρέα του και τον οδηγεί προσωρινά στην απομόνωση.
Η σκηνή παρουσιάζει με χιούμορ, αλλά και διεισδυτικότητα, τις διαφορετικές στάσεις των παιδιών απέναντι στην επίσημη τελετή. Άλλοι συμμετέχουν με ενθουσιασμό, άλλοι συμμορφώνονται και άλλοι αμφισβητούν.
Αργότερα, μέσα στην Κατοχή, ο Πέτρος θα γνωρίσει μια διαφορετική πορεία: ανθρώπους που διαδηλώνουν διεκδικώντας τροφή και αξιοπρέπεια.
Η λογοτεχνία προσφέρει έτσι μια διαφορετική προσέγγιση της Ιστορίας. Δεν περιορίζεται στα μεγάλα γεγονότα, αλλά μας επιτρέπει να δούμε πώς τα βίωναν τα παιδιά και πώς άλλαζαν οι αντιλήψεις τους.
* Διευθύντρια Μουσείου Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης
