Η ελληνική γλώσσα έχει πλούσιο λεξιλόγιο, σύνθετους γραμματικούς κανόνες και αμέτρητες λέξεις που μπορούν εύκολα να μας βάλουν σε σκέψεις. Και αν στον προφορικό λόγο η καθημερινή επαφή με τη γλώσσα βοηθά σταδιακά να γινόμαστε πιο άνετοι, η ορθογραφία είναι μια άλλη ιστορία. Εκεί, ακόμη και μια λέξη που γνωρίζουμε πολύ καλά μπορεί ξαφνικά να μας κάνει να… σταματήσουμε μπροστά στην οθόνη και να αναρωτηθούμε: «Μα πώς γράφεται;».
Υπάρχουν, μάλιστα, λέξεις που προκαλούν τόσο συχνά αμφιβολία, ώστε η πρώτη μας κίνηση να είναι να τις πληκτρολογήσουμε στη Google για να σιγουρευτούμε. Ανάμεσά τους βρίσκεται και μία που έχει αποκτήσει σχεδόν… μόνιμη θέση στις αναζητήσεις όσων θέλουν να γράφουν σωστά ελληνικά.
Και όχι, δεν πρόκειται για κάποια άγνωστη ή εξεζητημένη λέξη. Είναι μια λέξη που χρησιμοποιούμε συχνά, τη γνωρίζουμε, την ακούμε και τη βλέπουμε γραμμένη, όμως όταν έρθει η ώρα να την αποτυπώσουμε εμείς στο χαρτί ή στην οθόνη, ξαφνικά εμφανίζεται το μεγάλο ερώτημα: πόσα γράμματα έχει τελικά και ποια είναι η σωστή σειρά;
Η λέξη που μας βάζει σε… ορθογραφικό λαβύρινθο
Το «επανειλημμένως» είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα λέξης που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Πόσα «λ» χρειάζεται; Πόσα «μ»; Το πρώτο «ι» γράφεται με γιώτα ή ήτα; Και κάπου εκεί αρχίζει η εσωτερική διαπραγμάτευση με τον εαυτό μας και η… επίσκεψη στο Google για επιβεβαίωση.
Η σωστή γραφή είναι:
επανειλημμένως
Έψιλον – έψιλον – γιώτα – ένα λάμδα – ήτα – δύο μι – ωμέγα.
Η λέξη σημαίνει «πολλές φορές», «κατ’ επανάληψη» και χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να δηλώσουμε ότι κάτι έχει συμβεί ή έχει γίνει ξανά και ξανά.
Βέβαια, στην καθημερινή γλώσσα υπάρχουν αρκετές πιο απλές εναλλακτικές, όπως «συχνά», «πολλές φορές» ή «κατ’ επανάληψη». Όμως το «επανειλημμένως» έχει τη δική του θέση στον γραπτό λόγο και, όταν χρησιμοποιείται σωστά, δίνει έναν πιο επίσημο και ακριβή τόνο στο κείμενο.
Και κάπως έτσι, μια λέξη που χρησιμοποιούμε χωρίς δεύτερη σκέψη στον προφορικό λόγο μπορεί να μας κάνει να κοιτάμε για λίγα δευτερόλεπτα την οθόνη, να σκεφτόμαστε τα γράμματα ένα-ένα και τελικά να καταλήγουμε στην ίδια λύση: «ας το ψάξω μια φορά στη Google, για να είμαι σίγουρος».
Γιατί στην ελληνική ορθογραφία, μερικές φορές, το δύσκολο δεν είναι να ξέρεις τη λέξη. Είναι να θυμάσαι… πώς γράφεται.
