Μια δικαστική απόφαση μπορεί να κλείσει έναν κύκλο, δεν μπορεί όμως να εξαφανίσει όσα έχει βιώσει ένα παιδί. Αυτή είναι ίσως η πιο δυνατή πλευρά της υπόθεσης της 16χρονης μαθήτριας στη Λάρισα, μετά την ομόφωνη καταδίκη του 58χρονου εκπαιδευτικού από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο.
Ο καθηγητής καταδικάστηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης εννέα ετών για κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια κατ’ εξακολούθηση και για πορνογραφία ανηλίκων. Η έφεση δεν έχει αναστέλλουσα δύναμη και ο καταδικασθείς επιστρέφει στο Κατάστημα Κράτησης Γρεβενών.
Πίσω όμως από την ποινή και τη δικαστική ετυμηγορία υπάρχει η ιστορία ενός παιδιού που, όπως περιγράφει η συνήγορός του, προσπαθεί ακόμη να επουλώσει ένα βαθύ τραύμα.
Σύμφωνα με εκτενές δημοσίευμα του onlarissa.gr η δικηγόρος της ανήλικης, Κατερίνα Παπακώστα, εξέφρασε την ικανοποίησή της για την ομόφωνη απόφαση, τονίζοντας ότι σε υποθέσεις τέτοιας βαρύτητας πρέπει να προηγούνται η προστασία της ανηλικότητας και ο σεβασμός προς τα εμπλεκόμενα πρόσωπα.
«Έκλαψε – Ένιωσε δικαιωμένη»
Η πιο φορτισμένη στιγμή ήρθε όταν η 16χρονη ενημερώθηκε για την απόφαση του δικαστηρίου.
«Έκλαψε. Βασικά ένιωσε δικαιωμένη», ανέφερε η δικηγόρος της, εξηγώντας ότι η πολύμηνη δικαστική εκκρεμότητα δεν επέτρεπε στη νεαρή να αφήσει πίσω της όσα είχαν συμβεί.
Η υπόθεση, σύμφωνα με τη συνήγορό της, επέστρεφε διαρκώς στις σκέψεις της, αναγκάζοντάς την ουσιαστικά να ξαναζεί την τραυματική εμπειρία. Με την απόφαση του δικαστηρίου, η ίδια και η οικογένειά της αισθάνονται ότι τουλάχιστον «κλείνει ένας πρώτος κύκλος».
Η οικογένεια της ανήλικης υποδέχθηκε επίσης με ανακούφιση την ετυμηγορία. Η δικηγόρος σημείωσε ότι ενημέρωσε αμέσως τη μαθήτρια, η οποία δεν ήταν παρούσα σε όλη τη δικαστική διαδικασία.
Η γνωμάτευση της ψυχολόγου και το τραύμα
Ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση προκάλεσε κατά τη δεύτερη ημέρα της δίκης η ανάγνωση της γνωμάτευσης της ψυχολόγου που παρακολουθεί τη νεαρή τα τελευταία δύο χρόνια.
Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, η διαδικασία ανέδειξε τον μακρύ δρόμο που έχει μπροστά του ένα παιδί όταν μια τραυματική εμπειρία συμβαίνει σε μια ηλικία κατά την οποία διαμορφώνονται ακόμη η προσωπικότητα, η εμπιστοσύνη στους άλλους και η εικόνα του κόσμου.
Η ιδιαίτερη βαρύτητα της υπόθεσης συνδέεται και με το γεγονός ότι, σύμφωνα με την απόφαση, ο άνθρωπος στον οποίο η μαθήτρια είχε επενδύσει εμπιστοσύνη ήταν εκπαιδευτικός και περίπου στην ηλικία του πατέρα της.
Όπως ανέφερε η συνήγορός της, επρόκειτο για ένα πρόσωπο το οποίο στα μάτια μαθητών και γονέων βρισκόταν σε θέση εμπιστοσύνης.
Ακριβώς αυτή η διάσταση υπερβαίνει τα στενά όρια μιας ποινικής υπόθεσης: το σχολείο είναι ένας χώρος στον οποίο ένα παιδί πρέπει να αισθάνεται ασφαλές και ο εκπαιδευτικός ένα πρόσωπο στο οποίο ο μαθητής δικαιούται να μπορεί να εμπιστευθεί.
Άλλαξε σχολείο και περιόρισε τις κοινωνικές της σχέσεις
Οι συνέπειες για τη 16χρονη δεν τελείωσαν με την αποκάλυψη της υπόθεσης.
Σύμφωνα με όσα περιγράφονται, άλλαξε σχολείο, περιόρισε τις κοινωνικές της επαφές και χρειάστηκε συστηματική ψυχολογική υποστήριξη. Τώρα καλείται σταδιακά να ξαναχτίσει την εμπιστοσύνη της στους ανθρώπους και να συνεχίσει τη ζωή της.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια πλευρά ελπίδας.
Η μαθήτρια, που βρίσκεται πλέον στη Γ΄ Λυκείου, εξακολουθεί να έχει στόχους. Η δικηγόρος της την περιγράφει ως συγκροτημένη, σοβαρή και πολύ καλή μαθήτρια, η οποία, παρά όσα έχει περάσει, προσπαθεί να κοιτάξει μπροστά.
Ο μεγάλος της στόχος είναι να περάσει στο πανεπιστήμιο και να σπουδάσει Ψυχολογία. Η συνήγορός της εκτιμά ότι με τη στήριξη της οικογένειας και του ψυχολόγου της και με τη δύναμη που έχει ήδη δείξει, μπορεί σταδιακά να προχωρήσει.
Η δικαστική απόφαση, επομένως, δεν αποτελεί το τέλος αυτής της ιστορίας. Είναι ένα σημαντικό σημείο δικαίωσης, αλλά από εδώ και πέρα αρχίζει ίσως η δυσκολότερη διαδικασία: ένα παιδί να μπορέσει να πάρει πίσω τη ζωή του και να κοιτάξει ξανά το μέλλον χωρίς η τραυματική εμπειρία να καθορίζει κάθε του βήμα.
