Για χιλιάδες εκπαιδευτικούς, η εργάσιμη ημέρα δεν αρχίζει με το πρώτο κουδούνι, αλλά αρκετές ώρες νωρίτερα, πίσω από το τιμόνι. Οι μετακινήσεις από σχολείο σε σχολείο ή ακόμη και από νομό σε νομό αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς τους, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες περιοχές της χώρας. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκπαιδευτικών που καλούνται να διδάξουν σε δύο ή και τρεις διαφορετικές σχολικές μονάδες μέσα στην ίδια ημέρα, διανύοντας δεκάδες χιλιόμετρα για να καλύψουν τις υπηρεσιακές τους υποχρεώσεις.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) και η ΟΛΜΕ, περίπου ένας στους τέσσερις εκπαιδευτικούς στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση υπηρετεί σε περισσότερες από μία σχολικές μονάδες.
Σε περιοχές όπως η Καστοριά, η Ευρυτανία, τα Γρεβενά και η Ροδόπη, οι καθημερινές μετακινήσεις μπορούν να ξεπερνούν τα 80 χιλιόμετρα, ενώ δεν λείπουν περιπτώσεις όπου η συνολική απόσταση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Παράλληλα, εκπαιδευτικοί και συνδικαλιστικοί φορείς επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει επίσημο σύστημα καταγραφής περιστατικών που σχετίζονται με τις μετακινήσεις μεταξύ σχολικών μονάδων, γεγονός που, όπως υποστηρίζουν, δυσκολεύει την πλήρη αποτύπωση του προβλήματος.
Οι μαρτυρίες των εκπαιδευτικών
«Δεν αρκεί να προετοιμάσεις το μάθημα. Πρέπει να υπολογίσεις τις αποστάσεις, τις καιρικές συνθήκες και τον χρόνο που απαιτείται για να φτάσεις έγκαιρα στο επόμενο σχολείο», αναφέρει φιλόλογος που υπηρετεί στην Κεντρική Μακεδονία.
Αντίστοιχα, νεοδιόριστη δασκάλα στην Ηλεία περιγράφει ότι χρειάζεται να διανύει έως και 180 χιλιόμετρα ημερησίως, ενώ εκπρόσωποι εκπαιδευτικών κάνουν λόγο για περιστατικά τροχαίων ατυχημάτων κατά τη διάρκεια υπηρεσιακών μετακινήσεων.
Οι συνεχείς μετακινήσεις δεν επηρεάζουν μόνο την καθημερινότητα των εκπαιδευτικών, αλλά και τη λειτουργία των σχολικών μονάδων, ιδιαίτερα στις απομακρυσμένες περιοχές, όπου η κάλυψη των αναγκών βασίζεται συχνά σε προσωπικό που υπηρετεί σε περισσότερα από ένα σχολεία.
Το υψηλό κόστος καυσίμων, η φθορά των οχημάτων, η έλλειψη οργανικών θέσεων σε ορισμένες περιοχές και οι δυσκολίες εξεύρεσης κατοικίας για αναπληρωτές αποτελούν ζητήματα που επανέρχονται σταθερά στον δημόσιο διάλογο για την εκπαίδευση.
Οι προτάσεις που καταθέτουν οι εκπαιδευτικοί
Στο πλαίσιο αυτό, εκπαιδευτικοί φορείς έχουν κατά καιρούς προτείνει:
- Καταγραφή και χαρτογράφηση των καθημερινών μετακινήσεων των εκπαιδευτικών.
- Ειδικό επίδομα μετακίνησης ή καυσίμων για όσους υπηρετούν σε περισσότερες από μία σχολικές μονάδες.
- Ανακατανομή των οργανικών θέσεων με βάση τις πραγματικές ανάγκες κάθε περιοχής.
- Ενίσχυση της στεγαστικής υποστήριξης για αναπληρωτές και νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς σε δυσπρόσιτες περιοχές.
- Επανεξέταση του πλαισίου ασφαλιστικής κάλυψης σε περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων κατά τις υπηρεσιακές μετακινήσεις.
Οι μετακινήσεις των εκπαιδευτικών αποτελούν ένα ζήτημα που απασχολεί διαχρονικά την εκπαιδευτική κοινότητα. Καθώς οι ανάγκες των σχολείων παραμένουν αυξημένες, το θέμα συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών οργανώσεων, οι οποίες ζητούν λύσεις που θα διασφαλίζουν τόσο την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων όσο και ασφαλέστερες συνθήκες εργασίας για το προσωπικό.
