Σε μια εποχή που η επικαιρότητα κατακλύζεται από ειδήσεις για την παραβατικότητα των ανηλίκων, μια παρέα μαθητών από το Γενικό Λύκειο Μαραθώνα έρχεται να ανατρέψει κάθε αρνητικό στερεότυπο, παραδίδοντας μαθήματα ανδρείας και αλτρουισμού.
Οι νεαροί μαθητές μετατράπηκαν σε «φύλακες άγγελοι» για δύο ηλικιωμένους, όταν το σπίτι τους τυλίχθηκε στις φλόγες, αποδεικνύοντας ότι η ανθρωπιά παραμένει η ισχυρότερη αξία.
«Είδαμε το σπίτι να φλέγεται»
Όλα ξεκίνησαν το πρωί, όταν ο Σπύρος και η παρέα του κατευθύνονταν προς τη Νέα Μάκρη. Η βόλτα τους όμως διακόπηκε απότομα από μια απόγνωση που έσκιζε τον αέρα.
«Καθώς κατεβαίναμε προς το λιμάνι, ακούσαμε μια κυρία να φωνάζει βοήθεια. Κοιτάξαμε και είδαμε κάτι να φλέγεται. Η γυναίκα ήταν σε κατάσταση πανικού, ενώ ο σύζυγός της δεν μπορούσε να περπατήσει», περιγράφει ο μαθητής, φέρνοντας στη μνήμη του τις δραματικές στιγμές.
Χωρίς να χάσουν δευτερόλεπτο και παραμερίζοντας το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, οι μαθητές όρμησαν μέσα στο διαμέρισμα που είχε γεμίσει καπνούς. Εντόπισαν τον ηλικιωμένο άνδρα, ο οποίος αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα, και τον μετέφεραν στα χέρια τους σε ασφαλές σημείο, βρίσκοντας καταφύγιο σε μια γειτονική οικία που άνοιξε τις πόρτες της για να τους δεχτεί.
«Δεν το κάναμε για το φαίνεσθαι»
Η απάντηση των παιδιών στην ερώτηση για το αν φοβήθηκαν, είναι αφοπλιστική και αντανακλά το σπάνιο ήθος τους. «Δεν το σκεφτήκαμε καθόλου. Δεν το κάναμε για το φαίνεσθαι. Ένας συνάνθρωπός μας ζητούσε βοήθεια εκείνη τη στιγμή», δήλωσε με σεμνότητα ένας από τους πρωταγωνιστές της διάσωσης.
Η ευγνωμοσύνη των ηλικιωμένων, αλλά και των γειτόνων που έγιναν μάρτυρες του ηρωισμού τους, ήταν η μόνη «ανταμοιβή» που επιδίωξαν.
Υπερήφανος ο διευθυντής του ΓΕΛ Μαραθώνα
Ο διευθυντής του ΓΕΛ Μαραθώνα, Περικλής Καλαντζής, εμφανώς συγκινημένος, τόνισε πως οι μαθητές του αποτελούν τη φωτεινή πλευρά της νεολαίας που συχνά αποσιωπάται.
«Αυτά τα παιδιά είναι φωτεινό παράδειγμα. Οι λίγες περιπτώσεις παραβατικότητας που προβάλλονται δεν εκφράζουν τη μεγάλη πλειονότητα των νέων», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες πράξεις κοινωνικής ευθύνης είναι η καλύτερη απάντηση στην απαισιοδοξία των καιρών.
