Η ελληνική γλώσσα είναι γεμάτη λέξεις με βαριά σημασία — λέξεις που, αν και έχουν χαθεί από τη σύγχρονη χρήση, κουβαλούν μέσα τους ολόκληρες αξιακές αντιλήψεις και κομμάτια του πολιτισμού που τις γέννησε.
Μια τέτοια λέξη είναι το «ἐξωλέστατος», όρος που συναντάμε σε κείμενα της αρχαιότητας, ιδιαίτερα στην κωμωδία και τον πολιτικό λόγο.
Από πού προέρχεται:
Η λέξη προέρχεται από το «ἔξω» (έξω) και το «ὄλλυμι» (καταστρέφω, χάνω). Πρόκειται για υπερθετικό βαθμό, δηλαδή δηλώνει την έσχατη μορφή ενός χαρακτηριστικού.
Τι σημαίνει:
«Ὁ ἐξωλέστατος» είναι ο απολύτως διεφθαρμένος, ηθικά χαμένος άνθρωπος. Είναι αυτός που έχει αποκοπεί πλήρως από την ηθική, χωρίς επιστροφή ή ελπίδα διόρθωσης.
Πώς χρησιμοποιούνταν:
Στην αρχαία κωμωδία, η λέξη μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στιγματίσει πολιτικούς ή δημόσια πρόσωπα: «Ο αρχαίος κωμικός χαρακτήρισε τον πολιτικό "ἐξωλέστατον" — έναν άνθρωπο χωρίς κανένα φραγμό ή όριο».
