Alfavita Newsroom Ο όρος «αριβισμός» εισήχθη στη δημόσια συζήτηση από Γάλλους κοινωνιολόγους με την ονομασία arrivisme και περιγράφει ένα φαινόμενο που διαχρονικά προβληματίζει: την επιδίωξη ταχείας κοινωνικής ή επαγγελματικής ανόδου με κάθε κόστος — συχνά εις βάρος της ηθικής και της αξιοκρατίας.
Πρόκειται για μια στάση ζωής όπου η επιτυχία δεν κατακτάται με βάση την ικανότητα ή την εντιμότητα, αλλά μέσω τεχνασμάτων, παρασκηνίου ή ακόμα και ξεκάθαρα αθέμιτων πρακτικών. Ο αριβιστής δεν διστάζει να παρακάμψει κανόνες και αρχές, αρκεί να εξυπηρετήσει τον στόχο του: την προσωπική ανέλιξη.
Πέρα από ατομική συμπεριφορά, ο αριβισμός έχει κατά καιρούς αποδοθεί και σε ολόκληρες κοινωνίες ή πολιτικά συστήματα, όπου οι ευκαιρίες καταλήγουν συχνά στους πιο επιτήδειους, όχι στους πιο άξιους. Έτσι, υπονομεύεται η εμπιστοσύνη στις θεσμικές διαδικασίες και ενισχύεται η αίσθηση αδικίας, με τις συνέπειες να επηρεάζουν όχι μόνο το επίπεδο διοίκησης, αλλά και τον κοινωνικό ιστό.
«Αριβάρω»
"Αριβάρω", σημαίνει φθάνω, καταφθάνω. Είναι ρήμα μεταβατικό και προερχόμενο από το λατινογενές "arrivare". Το παράγωγο, όμως, ουσιαστικό αριβίστας ή αριβιστής, δεν έχει απλά την έννοια του ανθρώπου που φθάνει κάπου. Είναι αρνητικά επιφορτισμένο και δηλώνει αυτόν που με κάθε μέσο, κυρίως αθέμιτο και συχνά ανήθικο, επιδιώκει να αναδειχθεί σύντομα ή να πλουτίσει. Συνώνυμό του είναι ο τυχοδιώκτης, ο αναρριχησίας, ο καιροσκόπος.
Ετυμολογία : αριβισμός < (άμεσο δάνειο) γαλλική arrivisme < arriver + -isme < λατινική ripa < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *rei-
Συγγενικά
αριβίστας
αριβιστής
αριβίστρια
